geluk

soms heb je geluk. zo ook met koken. ik las ooit iets over brownies met bieten en het leek me leuk om uit te proberen voor mijn verjaardag gister. zonder geraffineerde suiker, maar met oerzoet, speltmeel en cacaopoeder. ik had geen recept dus het was een gok maar het resultaat was best goed. binnenkort zal ik het recept opschrijven. voor nu, een nieuwe dip. of spread. of hummus. lekker in ieder geval.

voor de brownies gebruikte ik rauwe bietjes maar ik heb ook al eeuwig een pakje gekookte bietjes in mijn koelkast. daar maakte ik vandaag een bietendip van, met allemaal dingen die ik nog had. mijn plan was om kikkererwten te gebruiken maar die had ik niet meer dus gebruikte ik grote witte bonen. het werd misschien wel lekkerder dan met kikkererwten omdat het door de bonen mooi romig wordt. een goede besteding van dat pakje bietjes dus.

pureer een pakje gekookte bietjes met een half blikje witte bonen of kikkererwten, anderhalve eetlepel tahin, een teentje knoflook, wat citroenschil en -sap, olijfolie of zonnebloemolie en zout. eet met sla, met brood, of met een lepeltje. 

(hoewel ik meteen allemaal andere versies bedacht, (met komijn, met geitenkaas, met cashews) is dit volgens mij een goede basis.  

voor mijn verjaardag gisteren kreeg ik een heleboel lieve cadeaus. ik vierde het niet maar kreeg toch van alles, waaronder vegan eats world van mijn zusje, een boek met interviews met chefs waaronder de geweldige nigella van mijn vader, plantjes van mijn oma en een perfect lampje van mijn moeder. maar ook de koffiepot van mijn overgrootoma, oma hollander. een bijzonder cadeau van mijn tante, waar ik best van onder de indruk ben)  

beloofde hummus

zoals beloofd: hummus. hoewel ik n. gister al telefonisch gecoacht heb tijdens zijn hummusprimeur, (wat niet nodig was, alleen een beetje jammer dat hij geen komijn had) bij deze toch het recept. ik deed er nog wat wasabi bij, al lukt het me nooit om het helemaal zo te maken als de wasabihummus die ze bij marqt verkopen. 

pureer een blik kikkererwten met twee eetlepels gemalen komijn, een of twee teentjes knoflook, een eetlepel tahin, wat citroensap en -rasp, een scheutje olijfolie en wasabi naar smaak. voeg een beetje gewoon water toe om het mooi glad te maken.

(er zijn oneindig veel hummusvariaties, dit is maar een van de opties. hummus met avocado en koriander bijvoorbeeld, met amandelen, met gedroogde tomaatjes of met gegrilde paprika. hummus is lekker bij falafel (dezelfde beginingrediënten ook), als broodbeleg, als borrelhapje met bijvoorbeeld turks of libanees brood, als dip bij mooi gesneden groenten of bij salades, zoals ik altijd doe)

cashew

cashewnoten zijn behalve een van de lievelingsdingen van mijn vader, ook een heel goed kookingrediënt. voor veganisten als vervanging van sommige soorten zuivel in bijvoorbeeld cheesecake. ga voor de gezondheidsvoordelen wel voor de ongebrande, ongezouten variant trouwens.

een van de dingen die ik met cashews maakte was deze cashewcrème. gewoon lekker. bij salades, met brood als borrel, op brood, als basis voor op een quichebodem, of zo, met een lepeltje. 

pureer een cup cashews met een cup witte bonen, lekkere olijfolie, wat mosterd, citroensap en peper en zout. 

(die cups in recepten stonden me altijd nogal tegen, tot ik bedacht dat het niet zo veel uitmaakt wat de precieze hoeveelheid is, zolang de verhoudingen maar kloppen. zo ook hiermee dus, ik gebruikte mijn koffiekopjes. verder gebruikte ik gewoon grote witte bonen uit blik)

overschot

na het maken van pompoensoep had ik een stuk geroosterde pompoen over. en een half blikje linzen. dat, in combinatie met de groenten uit de oven die ik had gemaakt, maakte dat ik zin had om pompoenhummus te maken. of wat daar voor door moet gaan, want met de oorspronkelijke hummus heeft het weinig te maken, behalve dat ik tahin gebruik. heel erg lekker bij salade, met brood, of bij geroosterde groenten dus. je kunt het ook zonder linzen maken, maar ik vind het dan snel een beetje weeïg van smaak. ik gebruikte restjes dus wederom zijn de hoeveelheden allesbehalve nauwkeurig.

pureer ongeveer een halve geroosterde of gekookte pompoen met een half blikje linzen, een flinke scheut olijfolie, walnootolie of lijnzaadolie, wat harissa naar smaak, een eetlepel tahin, een halve eetlepel witte misopasta, een scheutje citroensap, een scheutje water en wat zout tot een mooi glad geheel. bestrooi met wat fijngeknipte munt.

(je kunt de miso weglaten maar ik vond de smaak heel bijzonder zo. na het opruimen van mijn keukenkastjes had ik ook weer sumak, een besje met een citrusachtige smaak. daar bestrooide ik de hummus dus ook mee. hieronder een foto van mijn keukenkastje, helaas is dit de foto ná het opruimen. ik wil een grotere keuken!)

dip

'de beste dip om in te zitten'. dat is de briljante zin die op de verpakkingen van mr. dip staat. mijn zusje, die bij marqt werkt waar ze het verkopen, vertelde dat ze wel heel lang moest nadenken en het drie keer moest lezen voor ze de zin snapte. had ik ook. maar ineens vind ik dip niet meer zo'n stom woord en kan ik dus ook met een gerust hart de volgende recepten opschrijven. je kunt de dips met brood eten, maar ik eet het vaak bij mijn salades. het is ook ideaal om te maken als je voor een grotere groep mensen moet koken, als borrelhapje of voorgerecht. met turks brood bijvoorbeeld. 

edamame en avocadodip
(edamame, of sojabonen, lijken qua smaak een klein beetje op tuinbonen maar dan zonder schilletje. ze zijn erg gezond en worden vaak ongepeld geserveerd bij sushi). voor deze dip koop je een halve zak gepelde edamame en kook je ze in gezouten water, ongeveer 5 minuten. giet ze af, spoel ze met koud water en pureer ze met een avocado, een eetlepel witte misopasta, een teentje knoflook, zout, peper en wat citroensap. lekker met geroosterde pompoempitten erover.

worteldip
kook een halve kilo wortels met een bouillonblokje tot ze mooi zacht zijn. giet af maar hou wat van het kookvocht achter. pureer de wortel met een teentje knoflook, twee eetlepels tahin, een beetje komijn, een beetje kaneel, een beetje citroensap, peper, zout en wat van het kookvocht tot het mooi glad is. bestrooi met sesamzaadjes en wat sumak als je dat hebt. 

tuinerwtendip
pureer een paar flinke handen ontdooide diepvriestuinerwten met een eetlepel witte misopasta, twee teentjes knoflook, een halve avocado, wat citroensap, een handje verse kruiden (ik gebruik bijvoorbeeld basilicum, bieslook en munt), peper en zout. (je kunt in plaats van miso ook wat pecorino of parmezaanse kaas gebruiken).

dip van artisjokken en feta
pureer een blikje artisjokharten met een stukje feta, een paar zongedroogde tomaatjes, een scheutje olie, een teentje knoflook en peper. zout is door de feta niet nodig. voor de luxe versie pureer je nog wat gepelde pistachenootjes mee.  

nog eentje dan. niet echt een dip, maar vegan pesto on a budget.
doe drie grote handen basilicum in een vijzel of keukenmachine met een hand zonnebloempitten, twee teentjes knoflook, citroensap, een eetlepel witte misopasta en genoeg olijfolie om er een mooie gladde pesto van te maken. 

(in witte misopasta zitten stoffen die vergelijkbaar zijn met die in parmezaanse kaas en zorgen voor umami, de vijfde basissmaak. miso is dus een goede veganistische vervanger voor de kaas. en goedkoper. in plaats van zonnebloempitten kun je ook cashewnoten,walnoten, pijnboompitten of amandelen gebruiken, en je kunt de basilicum vervangen door rucola of spinazie. of je kunt nog een van de andere duizenden variaties op pesto proberen, mogelijkheden genoeg)