geluk

soms heb je geluk. zo ook met koken. ik las ooit iets over brownies met bieten en het leek me leuk om uit te proberen voor mijn verjaardag gister. zonder geraffineerde suiker, maar met oerzoet, speltmeel en cacaopoeder. ik had geen recept dus het was een gok maar het resultaat was best goed. binnenkort zal ik het recept opschrijven. voor nu, een nieuwe dip. of spread. of hummus. lekker in ieder geval.

voor de brownies gebruikte ik rauwe bietjes maar ik heb ook al eeuwig een pakje gekookte bietjes in mijn koelkast. daar maakte ik vandaag een bietendip van, met allemaal dingen die ik nog had. mijn plan was om kikkererwten te gebruiken maar die had ik niet meer dus gebruikte ik grote witte bonen. het werd misschien wel lekkerder dan met kikkererwten omdat het door de bonen mooi romig wordt. een goede besteding van dat pakje bietjes dus.

pureer een pakje gekookte bietjes met een half blikje witte bonen of kikkererwten, anderhalve eetlepel tahin, een teentje knoflook, wat citroenschil en -sap, olijfolie of zonnebloemolie en zout. eet met sla, met brood, of met een lepeltje. 

(hoewel ik meteen allemaal andere versies bedacht, (met komijn, met geitenkaas, met cashews) is dit volgens mij een goede basis.  

voor mijn verjaardag gisteren kreeg ik een heleboel lieve cadeaus. ik vierde het niet maar kreeg toch van alles, waaronder vegan eats world van mijn zusje, een boek met interviews met chefs waaronder de geweldige nigella van mijn vader, plantjes van mijn oma en een perfect lampje van mijn moeder. maar ook de koffiepot van mijn overgrootoma, oma hollander. een bijzonder cadeau van mijn tante, waar ik best van onder de indruk ben)  

beloofde hummus

zoals beloofd: hummus. hoewel ik n. gister al telefonisch gecoacht heb tijdens zijn hummusprimeur, (wat niet nodig was, alleen een beetje jammer dat hij geen komijn had) bij deze toch het recept. ik deed er nog wat wasabi bij, al lukt het me nooit om het helemaal zo te maken als de wasabihummus die ze bij marqt verkopen. 

pureer een blik kikkererwten met twee eetlepels gemalen komijn, een of twee teentjes knoflook, een eetlepel tahin, wat citroensap en -rasp, een scheutje olijfolie en wasabi naar smaak. voeg een beetje gewoon water toe om het mooi glad te maken.

(er zijn oneindig veel hummusvariaties, dit is maar een van de opties. hummus met avocado en koriander bijvoorbeeld, met amandelen, met gedroogde tomaatjes of met gegrilde paprika. hummus is lekker bij falafel (dezelfde beginingrediënten ook), als broodbeleg, als borrelhapje met bijvoorbeeld turks of libanees brood, als dip bij mooi gesneden groenten of bij salades, zoals ik altijd doe)

falafel!

zelfgemaakte falafel: dat leek me een goed idee. na wat recepten gelezen te hebben deed ik een eerste poging. niet slecht, al zeg ik het zelf. ik doe ze in de oven omdat het minder werk en minder vet is en ik het onhandig vind om ze in een pan te bakken. misschien is het wel lekkerder, verhit dan wat kokos- of zonnebloemolie in een pan met een dikke bodem en bak ze om en om tot ze mooi bruin zijn. je kunt kleine bergjes van het beslag maken zoals ik nu heb gedaan maar je kunt er ook wat grotere, plattere burgers van maken. ik at ze met sla en zelfgemaakte hummus (recept volgt nog, speciaal voor niels) maar het is natuurlijk ook heel lekker op een (volkoren) pitabroodje of op libanees brood met hummus, sla en fijngesneden rode ui.

dit recept is eigenlijk voor de eigenaren van twee van de leukste winkels van utrecht, met wie ik het een hele tijd geleden had over falafel. ik gaf ze toen een recept uit het geweldige vegalicious voor pompoenfalafel maar die is best bewerkelijk dus bij deze the easy way out:

doe een blik kikkererwten met een teentje knoflook, een half rood pepertje, een halve rode ui, de geraspte schil en het sap van een kleine citroen, wat gemalen komijn, wat korianderpoeder (ketoembar), wat olijf- of zonnebloemolie en zout in een kom en pureer. doe er vervolgens (spelt)bloem bij en meng met een spatel tot het een stevig deeg-achtige substantie is. omdat ik nog veel kruiden had heb ik er verse munt, platte peterselie en koriander door gedaan maar dat hoeft niet. dit is wel een goede manier om de stelen op te maken, daar zit heel veel smaak in en als je het pureert merk je er niks van. schep met een lepel kleine bergjes van het beslag op een vel bakpapier of vorm burgers met natte handen en doe in de oven op tweehonderd graden, ongeveer twintig minuten tot een half uurtje. 

(ik gebruik bijna altijd kikkererwten en linzen uit blik van bonduelle pure, die vind ik het lekkerst. fanatici kopen ze gedroogd, weken ze zelf en koken ze daarna. ben ik veel te lui voor. de ui, knoflook en citroen raspte ik nu, dat vind ik het makkelijkst. het eindresultaat heb ik niet gefotografeerd, camera was leeg. doe ik de volgende keer). het is ook niet het meest fotogenieke eten trouwens, tenzij je uren de tijd neemt om perfecte bergjes te maken maar daar heb ik natuurlijk geen geduld voor)

cashew

cashewnoten zijn behalve een van de lievelingsdingen van mijn vader, ook een heel goed kookingrediënt. voor veganisten als vervanging van sommige soorten zuivel in bijvoorbeeld cheesecake. ga voor de gezondheidsvoordelen wel voor de ongebrande, ongezouten variant trouwens.

een van de dingen die ik met cashews maakte was deze cashewcrème. gewoon lekker. bij salades, met brood als borrel, op brood, als basis voor op een quichebodem, of zo, met een lepeltje. 

pureer een cup cashews met een cup witte bonen, lekkere olijfolie, wat mosterd, citroensap en peper en zout. 

(die cups in recepten stonden me altijd nogal tegen, tot ik bedacht dat het niet zo veel uitmaakt wat de precieze hoeveelheid is, zolang de verhoudingen maar kloppen. zo ook hiermee dus, ik gebruikte mijn koffiekopjes. verder gebruikte ik gewoon grote witte bonen uit blik)

chai spiced shortcut

ik hou van snel en makkelijk, zo veel is vast al duidelijk geworden. shortcuts dus, bij gebrek aan een goed nederlands woord. zo ook voor deze muesli, granola, of hoe je het ook wilt noemen. deze muesli is net zo knapperig als de echte allemansvriend cruesli maar dan zonder de enorme hoeveelheid suiker en andere toevoegingen.

omdat natuurwinkelmuesli duur is en ik muesli met chaikruiden lekker vond klinken, maakte ik het zelf. als basis gebruikte ik vier koren-vlokken van de groene winkel en een zakje chai van yogi. dat zijn alleen maar kruiden, er zit dus geen thee in. let daar wel op als je chai koopt want dat verschilt per merk, en ik denk niet dat het lekker is om op theeblaadjes te kauwen. dit is een van de vele variaties, je kunt je muesli helemaal naar eigen smaak samenstellen. zorg wel dat je gedroogde vruchten zoals rozijnen pas toevoegt nadat het in de oven is geweest want die verbranden meteen en dan eindig je met bittere ellende. letterlijk.

doe voor een pot muesli ongeveer een halve zak vier koren-vlokken, wat gemengde ongebrande noten en/of pitten, twee opengeknipte zakjes chai, wat extra kaneel, zwarte peper en gemberpoeder, een handje gierst, wat kokosolie en wat agavesiroop, honing of ahornsiroop. meng alles goed en spreid uit op een bakplaat. doe in de oven op honderdtachtig graden en hussel af en toe om. de muesli is klaar als het lichtbruin is, duurt ongeveer twintig minuten. als het is afgekoeld kun je er nog wat rozijnen en wat in stukjes gesneden dadels doorheen doen. 

(ik doe de muesli in een weckpot of andere glazen pot (de grote appelmoespotten zijn heel geschikt, net als de grote notenpastapotten, bewaren dus!) en doe er een etiket op om het af te maken. ook een goed cadeau trouwens. in plaats van vier-koren vlokken kun je bijvoorbeeld ook zeven koren-vlokken gebruiken, of gewoon havervlokken en de gierst kun je ook makkelijk weglaten)

thuis en pannenkoeken

vorige week was ik voor het eerst in een hele tijd weer eens bij mijn vader in den oever, in de kop van noord-holland. ik heb daar in de buurt zelf ook gewoond, ongeveer vijf jaar. toch voel ik me daar een toerist. utrecht, dat is thuis. het is wel heel mooi bij hem in de buurt, dat zie ik nu veel beter dan vroeger. toen was alles vooral heel ver weg van de bewoonde wereld en met name ver weg van utrecht, waar ik voor mijn gevoel veel meer hoorde. nu merk ik hoe lekker schoon de lucht is en hoe rustig het is en hoe bijzonder het is dat je lopend naar zee kunt.

het was heerlijk om weer eens een paar dagen in den oever te zijn. toen ik weer naar huis ging kreeg ik eieren mee van de boerderij van de beste vrienden van mijn vader. zij en hun kinderen zijn een van de weinige dingen die ik mis als ik in utrecht ben. hoe lang ik ze ook niet gezien heb; altijd als ik binnenkom voel ik me meteen thuis en lijkt het alsof ik nooit ben weggeweest. heel bijzonder. en ik blijf me verbazen over de kinderen, die voor mijn gevoel gister nog de baby en peuter waren op wie ik paste maar inmiddels bijna net zo lang zijn als ik. ik kan het ook nooit nalaten om dat niet alleen te denken maar ook nog zo'n beetje te mompelen, net als bejaarden en tantes dat doen. een sentimentele oude vrouw, en ik ben nog niet eens drieëntwintig. dat belooft wat.

met die eieren maakte ik een heel lekker ontbijtje, gebaseerd op een recept van mijn zusje. pannenkoeken. maar dan wel, hoe kan het ook anders, gezond.

meng voor een havermout-gierst-appelpannenkoek twee eiwitten met een geraspte appel, een beetje kokos, wat rozijnen, een paar handjes havermout, een klein handje gierst, een beetje kaneel, wat stevia naar smaak, wat chiazaadjes als je dat hebt en een snufje zout. verhit in een koekenpan een beetje olie, en doe het beslag erin. bak op een matig vuur tot je de pannenkoek om kunt keren. doe dat, tip van mijn zusje, door de pannenkoek op een bord te laten glijden en hem dan met de rauwe kant naar beneden weer in de pan te doen. op die manier blijft hij heel en eindigt het niet in een pannenkoekscramble. zet het vuur laag als je het idee hebt dat het te snel gaat, anders is de buitenkant verbrand voordat de binnenkant gaar is. je kunt de pannenkoek zo eten, maar het is nog lekkerder met ahornsiroop, agavesiroop of honing, een beetje notenpasta of (en!) wat (suikervrije) jam. het is lekkerder dan de foto doet vermoeden trouwens.

(als je geen eieren eet kun je egg-replacer gebruiken van de natuurwinkel of een lijnzaad-ei maken door een eetlepel gemalen lijnzaad met drie eetlepels kokend water te mengen en dat even te laten staan. werkt net als ei bindend. je kunt verder in je pannenkoek doen wat je lekker vindt. vanille-extract, blauwe bessen en banaan is bijvoorbeeld een hele goede combinatie. vanille-extract kun je bij de natuurwinkel kopen. het is duur maar heel geconcentreerd dus je doet er lang mee en alles is beter dan die vieze chemische nep-vanille. ook lekker om een beetje van in je yoghurt te doen trouwens. terug naar de pannenkoeken. banaan en diepvrieskersen. of banaan, geraspte wortel en citroenschil. de onderste foto is met vanille-extract, maanzaad en sinaasappelsap een een klein beetje agave. je kunt alles aan de basis van havermout en ei toevoegen en het is dus ook een handige manier om restjes op te maken. ik doe er ook wel eens wat amandelmelk bij, dan wordt het wat minder droog. rijstolie, wat ik nu gebruikte, is net als kokosolie rijk aan gezonde stoffen en is geschikt om in te bakken omdat het goed tegen hoge temperaturen kan. in de natuurwinkel heb je heel veel soorten jam zonder toegevoegde suiker. het heet dan alleen geen jam want dat mag alleen als er minstens zestig procent suiker is toegevoegd. ik heb vaak zonnefruit van zonnatura, die kun je gewoon bij de supermarkt kopen. bij de natuurwinkel kun je ook gierst kopen, dat kun je ook weglaten maar geeft iets knapperigs wat ik heel lekker vind. chiazaadjes zijn verkrijgbaar bij de natuurwinkel, de tuinen, de vitamin store of online) 

 

succes

wat is dat toch met restjes? op de een of andere manier lijkt eten lekkerder als ik het gemaakt heb met dingen die ik over had. misschien ook omdat je er dan geen hoge verwachtingen van hebt, die tegen kunnen vallen.

vandaag at ik een echt restje van turkse aubergine, koolraap, appel en tempeh. 

snijd een blok tempeh in blokjes en doe ze, besprenkeld met een beetje olijfolie, ongeveer tien minuten op tweehonderd graden in de oven. ondertussen snijd je twee turkse aubergines in kleine blokjes en bak je die op hoog vuur in een klein beetje kokosolie. doe er na een paar minuten een gesnipperde ui, een fijngesneden teentje knoflook, een handje in reepjes gesneden koolraap en een in blokjes gesneden appel bij. haal de tempeh uit de oven en bak even mee met de groenten en wat chilivlokken naar smaak. breng op smaak met een beetje citroensap, zout en peper en bestrooi met wat fijngeknipte koriander.

(turkse aubergine is smaller en dunner dan normale aubergine. deze bevat minder vocht en heeft dus meer smaak. kun je kopen bij veel turkse of marokkaanse winkels of bij de toko. je kunt ook gewone aubergine gebruiken. tempeh is gemaakt van gefermenteerde sojabonen en is behalve gezond heel erg lekker. je kunt het bij elke toko en in sommige supermarkten kopen. als je geen zin hebt om de tempeh apart in de oven te doen kun je het ook meebakken. wordt het wel iets minder lekker vind ik zelf maar het scheelt wel tijd en moeite)

overschot

na het maken van pompoensoep had ik een stuk geroosterde pompoen over. en een half blikje linzen. dat, in combinatie met de groenten uit de oven die ik had gemaakt, maakte dat ik zin had om pompoenhummus te maken. of wat daar voor door moet gaan, want met de oorspronkelijke hummus heeft het weinig te maken, behalve dat ik tahin gebruik. heel erg lekker bij salade, met brood, of bij geroosterde groenten dus. je kunt het ook zonder linzen maken, maar ik vind het dan snel een beetje weeïg van smaak. ik gebruikte restjes dus wederom zijn de hoeveelheden allesbehalve nauwkeurig.

pureer ongeveer een halve geroosterde of gekookte pompoen met een half blikje linzen, een flinke scheut olijfolie, walnootolie of lijnzaadolie, wat harissa naar smaak, een eetlepel tahin, een halve eetlepel witte misopasta, een scheutje citroensap, een scheutje water en wat zout tot een mooi glad geheel. bestrooi met wat fijngeknipte munt.

(je kunt de miso weglaten maar ik vond de smaak heel bijzonder zo. na het opruimen van mijn keukenkastjes had ik ook weer sumak, een besje met een citrusachtige smaak. daar bestrooide ik de hummus dus ook mee. hieronder een foto van mijn keukenkastje, helaas is dit de foto ná het opruimen. ik wil een grotere keuken!)

chaisnob

overvolle keukenkastjes, een vrije dag en kou maakten bij elkaar dat ik vandaag chai heb gemaakt. tijdens het lezen van wat recepten kwam ik er achter dat chai gewoon het hindi-woord voor thee is, en dat wat wij chai noemen eigenlijk masala chai is. je kunt het op steeds meer plekken drinken, maar meestal valt het me tegen. vaak komt het neer op waterige thee met melk, en dat is geloof ik niet de bedoeling. ik ben een chaisnob geworden, definitely. 

zelfgemaakte masala chai dus! er bestaat geen vast recept voor, en dat kwam me goed uit. want zoals inmiddels vast al duidelijk is geworden: ik hou niet van afwegen en recepten volgen dus ik heb een eigen mengsel gemaakt van de dingen die ik nog had. met vooral veel peper en kaneel, want ik hou van pittige chai.

ik deed drie kaneelstokjes, flink wat peperkorrels, wat venkelzaadjes, wat kruidnagels, wat steranijs, een stukje gember in plakjes, een paar kardamompeulen, een blaadje laurier en een zoethoutstokje met een heleboel water in een pan en liet het ongeveer twee en een half uur inkoken. laat het geheel helemaal afkoelen en zeef het. naar aanleiding van het recept voor masala chai van my new roots (http://mynewroots.blogspot.nl/2009/11/whos-cold-and-cranky-whos-damp-and.html) heb ik het chai-concentraat in ijsblokzakjes gedaan. briljant! het enige wat je dan hoeft te doen voor een helemaal zelfgemaakte masala chai latte is een of meerder chaiblokjes (of chaice, zoals mynewroots het noemt) in een pannetje te verwarmen met melk naar keuze en eventueel een zakje zwarte thee.breng op smaak met honing, agavesiroop of stevia. ik deed een gedeelte in de ijsblokzakjes en de rest in een fles in de koelkast,  sloeg het zwarte thee-gedeelte over en deed het mengsel uit de koelkast met sojamelk in mijn melkopschuimer. lekkerste chai-latte die ik ooit heb gedronken, plus het zelfgemaakte dus zeer voldane gevoel.  

(bijkomend voordeel, of grootste voordeel, is dat je huis goddelijk gaat ruiken als je dit aan het maken bent. kerst in overtreffende trap)

taartig

na het geslaagde bijna-appeltaart experiment wilde ik iets nieuws taartigs. dat werd dit noten-avocadotaartje.

doe flink wat havermout, wat amandelen of hazelnoten, een paar dadels, wat agavesiroop en een snufje zout in een keukenmachine of het hakmolentje van je staafmixer en maak er een deeg van. de hoeveelheden zijn moeilijk aan te geven, probeer er een niet te nat maar wel plakkerig genoeg geheel van te maken. doe het deeg in taartvormpjes of maak er een mooie rechthoekige bodem van. doe in de vriezer of de koelkast zodat het stevig kan worden. voor de topping pureer je twee avocado's met wat stevia of agavesiroop, een klein beetje citroensap en kaneel en wat amandelmeel tot een mooie gladde massa. haal de bodems uit de koelkast of vriezer en haal ze uit de vormpjes. dit gaat bij mij altijd fout, vandaar de foto mét vormpje. bedek ze met de avocadomousse en bestrooi met een beetje kokos. 

(je kunt het amandelmeel ook weglaten. en voor de bodem kun je het uit budgettaire overwegingen ook laten bij havermout, rozijnen, een beetje agavesiroop en zout) 

eindelijk

eindelijk. na hem al een paar keer bewonderd te hebben bij de keukenafdeling van de hema heb ik de perfecte pan. gekregen in plaats van gekocht, van mijn lieve moeder. hij is behalve prachtig ook zeer functioneel. tot nu toe heb ik alleen nog geprobeerd er soep in te maken maar wat was dat fijn. mijn uien werden mooi zacht en zijn geen seconde aangebrand en de warmte werd precies goed verdeeld. ik fantaseer alvast over uienjam. in het kader van pompoenrestverwerking maakte ik in de tussentijd pompoen-linzensoep. 

hiervoor fruit je een ui met wat chilivlokken en twee tenen knoflook in grove stukken in wat kokosolie tot de ui mooi zacht is. doe er vervolgens twee handen linzen bij en roer even tot alles bedekt is met een laagje olie. doe er een in stukjes gesneden pompoen bij en een appel, ook in stukjes. doe er een beetje kaneel en wat citroensap bij en blus af met groentebouillon tot de groenten net onder staan. breng aan de kook en wacht tot alles zacht genoeg is om te pureren. serveer met wat pompoenpitten en een beetje platte peterselie als je dat hebt. 

(ik gebruikte rode linzen omdat ze goedkoop zijn, makkelijk uit elkaar vallen en dus geschikt zijn voor soep.je kunt ook andere linzen gebruiken als je die toevallig hebt. behalve een pompoen- had ik ook een rucolaoverschot dus dat pureerde ik ook mee. doe ik vaak met soep, een handje spinazie of rucola. veel vitamine en extra smaak)

dip

'de beste dip om in te zitten'. dat is de briljante zin die op de verpakkingen van mr. dip staat. mijn zusje, die bij marqt werkt waar ze het verkopen, vertelde dat ze wel heel lang moest nadenken en het drie keer moest lezen voor ze de zin snapte. had ik ook. maar ineens vind ik dip niet meer zo'n stom woord en kan ik dus ook met een gerust hart de volgende recepten opschrijven. je kunt de dips met brood eten, maar ik eet het vaak bij mijn salades. het is ook ideaal om te maken als je voor een grotere groep mensen moet koken, als borrelhapje of voorgerecht. met turks brood bijvoorbeeld. 

edamame en avocadodip
(edamame, of sojabonen, lijken qua smaak een klein beetje op tuinbonen maar dan zonder schilletje. ze zijn erg gezond en worden vaak ongepeld geserveerd bij sushi). voor deze dip koop je een halve zak gepelde edamame en kook je ze in gezouten water, ongeveer 5 minuten. giet ze af, spoel ze met koud water en pureer ze met een avocado, een eetlepel witte misopasta, een teentje knoflook, zout, peper en wat citroensap. lekker met geroosterde pompoempitten erover.

worteldip
kook een halve kilo wortels met een bouillonblokje tot ze mooi zacht zijn. giet af maar hou wat van het kookvocht achter. pureer de wortel met een teentje knoflook, twee eetlepels tahin, een beetje komijn, een beetje kaneel, een beetje citroensap, peper, zout en wat van het kookvocht tot het mooi glad is. bestrooi met sesamzaadjes en wat sumak als je dat hebt. 

tuinerwtendip
pureer een paar flinke handen ontdooide diepvriestuinerwten met een eetlepel witte misopasta, twee teentjes knoflook, een halve avocado, wat citroensap, een handje verse kruiden (ik gebruik bijvoorbeeld basilicum, bieslook en munt), peper en zout. (je kunt in plaats van miso ook wat pecorino of parmezaanse kaas gebruiken).

dip van artisjokken en feta
pureer een blikje artisjokharten met een stukje feta, een paar zongedroogde tomaatjes, een scheutje olie, een teentje knoflook en peper. zout is door de feta niet nodig. voor de luxe versie pureer je nog wat gepelde pistachenootjes mee.  

nog eentje dan. niet echt een dip, maar vegan pesto on a budget.
doe drie grote handen basilicum in een vijzel of keukenmachine met een hand zonnebloempitten, twee teentjes knoflook, citroensap, een eetlepel witte misopasta en genoeg olijfolie om er een mooie gladde pesto van te maken. 

(in witte misopasta zitten stoffen die vergelijkbaar zijn met die in parmezaanse kaas en zorgen voor umami, de vijfde basissmaak. miso is dus een goede veganistische vervanger voor de kaas. en goedkoper. in plaats van zonnebloempitten kun je ook cashewnoten,walnoten, pijnboompitten of amandelen gebruiken, en je kunt de basilicum vervangen door rucola of spinazie. of je kunt nog een van de andere duizenden variaties op pesto proberen, mogelijkheden genoeg)

nieuwe aanwinst

maastricht leek mij en mijn lieve zusje een goed idee. en dat was het ook, al viel het me op horecagebied een beetje tegen. ik was al voorbereid, maastricht is klassiek en bourgondisch en dat is niet helemaal mijn cup of tea. opvallend was zondag, een café dat we per ongeluk tegenkwamen. heel leuk ingericht, mooi pand, lekkere koffie en aardige mensen. daarna zagen we vooral veel ouderwetse plekken waar je uitsmijters en koffie met vlaai kon eten maar dat was misschien ook omdat we niet wisten waar we moesten zijn. goede les voor de volgende keer.

het dagje maastricht met lies heeft in ieder geval een geweldig nieuw kookboek opgeleverd. veg! van hugh fearnley-whittingstall. net als yotam ottolenghi is deze chef geen vegetariër, maar 'selectief omnivoor' en is hij er van overtuigd dat groenten nog niet vaak genoeg de culinaire hoofdrol spelen. en de hoofdrol spelen ze in dit boek zeker, in ruim tweehonderd recepten. 

er zijn steeds meer chefs die op deze manier met groenten werken, en dat vind ik natuurlijk een meer dan goede ontwikkeling. al was het alleen maar om te laten zien dat je écht niet persé vlees nodig hebt om lekker en zelfs op sterrenniveau te eten. ik hoop zo dat vegetarisch eten op deze manier verder uit de geitenwollensokkenhoek komt en mensen er ook voor kiezen omdat het lekker is. dat het duurzamer, diervriendelijker en gezonder is wordt dan bijzaak in plaats van hoofdreden en dat is prima. minder vlees eten is volgens mij altijd een goed idee, of dat nou uit morele overwegingen is of niet.

veg! staat vol met recepten die ik wil uitproberen maar het leukste vind ik het voorraadkasteten. een aanmoediging voor iedereen zonder voorraad om er een aan te leggen. zoals voor niels, die altijd zegt dat je voor mijn eten zo veel verschillende dingen nodig hebt. dat is misschien ook zo, maar met een goede basisvoorraad kun je heel veel gerechten maken zonder boodschappen te doen. en dat is fijn hoor. een van de recepten uit dat hoofdstuk is deze supersnelle ketchupcurry met kikkererwten.

fruit hiervoor een ui ongeveer acht minuten in een pan met een dikke bodem en doe er dan een stukje fijngeraspte gember, een teentje geperste knoflook, wat chilivlokken en wat kerriepoeder- of pasta bij. bak even mee. voeg daarna een uitgelekt blik kikkererwten toe met wat ketchup en genoeg water om er een dikke saus van te maken. laat even koken en voeg citroensap, peper en zout naar smaak toe. serveer met wat koriander en eet zo of met rijst, naanbrood of platbrood. 

(ik gebruik biologische ketchup zonder suiker maar je kunt elke soort ketchup gebruiken. die van heinz is naar mening gewoon het lekkerste)

 `
                                                                        

instant

als ik boodschappen doe, ben ik altijd verbaasd over de eindeloze hoeveelheid pakjes, zakjes en kant-en-klaarmaaltijden. het lijkt tegenstrijdig. aan de ene kant is het ene na het andere kookprogramma op televisie, zijn kookboeken van bekende chefs niet aan te slepen en wil iedere zichzelf respecterende thuiskok op zijn minst een professionele messenset. aan de andere kant is er dat enorme aanbod gemakzucht. natuurlijk is het soms moeilijk om te bedenken wat je nú weer moet eten. en dan heb ik het nog makkelijk in mijn eentje, laat staan als je iedere dag voor een hongerig gezin met allemaal andere voor- en afkeuren moet koken. maar is het nu echt makkelijker om lasagne uit een pakje te maken dan om het zelf te bedenken? en is het googelen van een recept voor kip korma niet even makkelijk als het lezen van de achterkant van een pak? lekkerder in ieder geval, lijkt me. en gezonder. als je zelf nadenkt over je eten, ben je volgens mij ook een stuk beter in staat om in te spelen op wat er in het seizoen of de aanbieding is of wat je nog in de koelkast hebt. improviseren. en dat kan met heel weinig ingrediënten. zoals in deze curry, sneller dan menig (elk?) pakje en bestaande uit dingen die ik altijd in huis heb.

doe ongeveer drie eetlepels groene, rode of gele currypasta in een pan met dikke bodem en verwarm op redelijk hoog vuur ongeveer een halve minuut. giet er een blikje kokosmelk bij en roer tot de currypasta helemaal is opgelost. ik vind het lekker om er ook een paar gedroogde limoenbladeren (kaffir, kun je kopen bij de toko) bij te doen maar dat hoeft niet. ik deed er een stukje in plakjes gesneden stevige tofu bij, een handje in plakjes gesneden (kastanje)champignons, een handje bevroren tuinerwten en een handje bevroren sojaboontjes (edamame, ook bij de toko te koop). doe de deksel op de pan en laat even koken, tot je de groenten gaar genoeg vindt. schep in een mooi kommetje en bestrooi met koriander of thaise basilicum en een beetje limoensap en vissaus als je dat hebt. breng anders in ieder geval nog op smaak met zout en peper, als het te flauw is kun je er ook nog een beetje currypasta bij doen. je kunt er rijst bij eten als je het voedzamer wilt maken.