geluk

soms heb je geluk. zo ook met koken. ik las ooit iets over brownies met bieten en het leek me leuk om uit te proberen voor mijn verjaardag gister. zonder geraffineerde suiker, maar met oerzoet, speltmeel en cacaopoeder. ik had geen recept dus het was een gok maar het resultaat was best goed. binnenkort zal ik het recept opschrijven. voor nu, een nieuwe dip. of spread. of hummus. lekker in ieder geval.

voor de brownies gebruikte ik rauwe bietjes maar ik heb ook al eeuwig een pakje gekookte bietjes in mijn koelkast. daar maakte ik vandaag een bietendip van, met allemaal dingen die ik nog had. mijn plan was om kikkererwten te gebruiken maar die had ik niet meer dus gebruikte ik grote witte bonen. het werd misschien wel lekkerder dan met kikkererwten omdat het door de bonen mooi romig wordt. een goede besteding van dat pakje bietjes dus.

pureer een pakje gekookte bietjes met een half blikje witte bonen of kikkererwten, anderhalve eetlepel tahin, een teentje knoflook, wat citroenschil en -sap, olijfolie of zonnebloemolie en zout. eet met sla, met brood, of met een lepeltje. 

(hoewel ik meteen allemaal andere versies bedacht, (met komijn, met geitenkaas, met cashews) is dit volgens mij een goede basis.  

voor mijn verjaardag gisteren kreeg ik een heleboel lieve cadeaus. ik vierde het niet maar kreeg toch van alles, waaronder vegan eats world van mijn zusje, een boek met interviews met chefs waaronder de geweldige nigella van mijn vader, plantjes van mijn oma en een perfect lampje van mijn moeder. maar ook de koffiepot van mijn overgrootoma, oma hollander. een bijzonder cadeau van mijn tante, waar ik best van onder de indruk ben)  

beloofde hummus

zoals beloofd: hummus. hoewel ik n. gister al telefonisch gecoacht heb tijdens zijn hummusprimeur, (wat niet nodig was, alleen een beetje jammer dat hij geen komijn had) bij deze toch het recept. ik deed er nog wat wasabi bij, al lukt het me nooit om het helemaal zo te maken als de wasabihummus die ze bij marqt verkopen. 

pureer een blik kikkererwten met twee eetlepels gemalen komijn, een of twee teentjes knoflook, een eetlepel tahin, wat citroensap en -rasp, een scheutje olijfolie en wasabi naar smaak. voeg een beetje gewoon water toe om het mooi glad te maken.

(er zijn oneindig veel hummusvariaties, dit is maar een van de opties. hummus met avocado en koriander bijvoorbeeld, met amandelen, met gedroogde tomaatjes of met gegrilde paprika. hummus is lekker bij falafel (dezelfde beginingrediënten ook), als broodbeleg, als borrelhapje met bijvoorbeeld turks of libanees brood, als dip bij mooi gesneden groenten of bij salades, zoals ik altijd doe)

cashew

cashewnoten zijn behalve een van de lievelingsdingen van mijn vader, ook een heel goed kookingrediënt. voor veganisten als vervanging van sommige soorten zuivel in bijvoorbeeld cheesecake. ga voor de gezondheidsvoordelen wel voor de ongebrande, ongezouten variant trouwens.

een van de dingen die ik met cashews maakte was deze cashewcrème. gewoon lekker. bij salades, met brood als borrel, op brood, als basis voor op een quichebodem, of zo, met een lepeltje. 

pureer een cup cashews met een cup witte bonen, lekkere olijfolie, wat mosterd, citroensap en peper en zout. 

(die cups in recepten stonden me altijd nogal tegen, tot ik bedacht dat het niet zo veel uitmaakt wat de precieze hoeveelheid is, zolang de verhoudingen maar kloppen. zo ook hiermee dus, ik gebruikte mijn koffiekopjes. verder gebruikte ik gewoon grote witte bonen uit blik)

overschot

na het maken van pompoensoep had ik een stuk geroosterde pompoen over. en een half blikje linzen. dat, in combinatie met de groenten uit de oven die ik had gemaakt, maakte dat ik zin had om pompoenhummus te maken. of wat daar voor door moet gaan, want met de oorspronkelijke hummus heeft het weinig te maken, behalve dat ik tahin gebruik. heel erg lekker bij salade, met brood, of bij geroosterde groenten dus. je kunt het ook zonder linzen maken, maar ik vind het dan snel een beetje weeïg van smaak. ik gebruikte restjes dus wederom zijn de hoeveelheden allesbehalve nauwkeurig.

pureer ongeveer een halve geroosterde of gekookte pompoen met een half blikje linzen, een flinke scheut olijfolie, walnootolie of lijnzaadolie, wat harissa naar smaak, een eetlepel tahin, een halve eetlepel witte misopasta, een scheutje citroensap, een scheutje water en wat zout tot een mooi glad geheel. bestrooi met wat fijngeknipte munt.

(je kunt de miso weglaten maar ik vond de smaak heel bijzonder zo. na het opruimen van mijn keukenkastjes had ik ook weer sumak, een besje met een citrusachtige smaak. daar bestrooide ik de hummus dus ook mee. hieronder een foto van mijn keukenkastje, helaas is dit de foto ná het opruimen. ik wil een grotere keuken!)

hummusmoeheid (voor kat)

iets hartigs, veganistisch voor op brood. geen hummus. tartex bijvoorbeeld, een soort paté. hoe moeilijk kan het zijn om dat zelf te maken? best moeilijk, zo blijkt. tartex is gemaakt op basis van gist en palmpitvet en ik heb geen idee hoe je daar iets eetbaars van kunt maken. tofuspread dan maar? bij gebrek aan een betere naam hou ik het daar maar op. tofu is een dankbaar product om iets smeerbaars van te maken en doordat het geen overheersende smaak van zichzelf heeft, kun je alle smaken toevoegen die je lekker vindt.
voor de zongedroogde tomatenversie meng je honderd gram tofu met een staafmixer of in een keukenmachine met een teentje knoflook, drie gedroogde tomaatjes en een scheutje van de olie uit het potje en een half groentebouillonblokje tot een mooie gladde massa. ik deed er ook een eetlepel edelgistvlokken door voor extra hartigheid.

met dit recept kun je eindeloos variëren. bijvoorbeeld met honderd gram tofu, een teentje knoflook, twee stukjes gegrilde paprika uit een pot (zonder vel), een halve eetlepel gerookt paprikapoeder, een paar gedroogde chilivlokken, een scheutje olijfolie, een beetje citroensap, een scheutje honing of agavesiroop, een half groentebouillonblokje en een eetlepel edelgistvlokken.

of bak een handje fijngesneden kastanjechampignons in een scheutje olijfolie met een teentje knoflook en een beetje citroensap en meng je dat tot een gladde massa met een half groentebouillonblokje en een eetlepel edelgistvlokken.

als je net als ik kruidenplantjes hebt, kun je ook een teentje knoflook met een handje verse kruiden, een half groentebouillonblokje, een scheutje olijfolie en een eetlepel edelgistvlokken mengen met de tofu. 

(edelgistvlokken kun je bij de natuurwinkel kopen. het heeft een typische, hartige smaak en is lekker over bijvoorbeeld soep of salades. als je dat niet hebt kun je een beetje zout gebruiken om te zorgen dat het niet flauw wordt. gerookt paprikapoeder (pimentón de la vera) heb ik bij meeuwig & zn. in amsterdam gekocht maar kun je ook in andere olijfoliewinkels of spaanse winkels kopen. je kunt ook gewoon paprikapoeder gebruiken maar dan mis je het rokerige smaakje dat het zo lekker maakt.voor de kruidentofuspread kun je het beste zachte kruiden als bieslook, basilicum en munt nemen en niet de houtachtige soorten als rozemarijn en tijm. ik heb geen keukenmachine maar gebruik voor dit soort dingen vaak het hakmolentje dat bij mijn staafmixer zit. werkt prima)