succes

wat is dat toch met restjes? op de een of andere manier lijkt eten lekkerder als ik het gemaakt heb met dingen die ik over had. misschien ook omdat je er dan geen hoge verwachtingen van hebt, die tegen kunnen vallen.

vandaag at ik een echt restje van turkse aubergine, koolraap, appel en tempeh. 

snijd een blok tempeh in blokjes en doe ze, besprenkeld met een beetje olijfolie, ongeveer tien minuten op tweehonderd graden in de oven. ondertussen snijd je twee turkse aubergines in kleine blokjes en bak je die op hoog vuur in een klein beetje kokosolie. doe er na een paar minuten een gesnipperde ui, een fijngesneden teentje knoflook, een handje in reepjes gesneden koolraap en een in blokjes gesneden appel bij. haal de tempeh uit de oven en bak even mee met de groenten en wat chilivlokken naar smaak. breng op smaak met een beetje citroensap, zout en peper en bestrooi met wat fijngeknipte koriander.

(turkse aubergine is smaller en dunner dan normale aubergine. deze bevat minder vocht en heeft dus meer smaak. kun je kopen bij veel turkse of marokkaanse winkels of bij de toko. je kunt ook gewone aubergine gebruiken. tempeh is gemaakt van gefermenteerde sojabonen en is behalve gezond heel erg lekker. je kunt het bij elke toko en in sommige supermarkten kopen. als je geen zin hebt om de tempeh apart in de oven te doen kun je het ook meebakken. wordt het wel iets minder lekker vind ik zelf maar het scheelt wel tijd en moeite)

zonde

het grootste voordeel van de buurt waar ik in woon is dat mijn medebewoners nogal gesteld zijn op aardappels, vlees en groente. met al gevolg dat het biologische assortiment van mijn supermarkt, hoe klein ook, voortdurend met korting verkocht wordt. waar de speklappen niet aan te slepen zijn, liggen alle vegetarische producten en onbekende groente te bederven. en daar loop ik dan ook regelmatig fluitend mee naar buiten. zoals deze week, met een enorme biologische rode kool voor veertig cent. aangezien ik rode kool alleen ken uit een potje, met appelmoes, had ik geen idee wat ik er mee moest. eeuwig zonde van die potjes want een snelle roerbak met tofu bleek een geslaagd experiment. 

bak een bakje champignons (gehalveerd) met de in reepjes gesneden rode kool op hoog vuur tot de champignons mooi bruin zijn. doe er een beetje kokosolie, een gesnipperde ui, wat chilivlokken, wat geraspte gember en twee teentjes knoflook bij en bak even mee. doe er een stukje uitgelekte tofu bij (in blokjes of verkruimeld) en bak ook dat even mee. ik bluste het af met wat sojasaus en een scheutje shaohing rijstwijn, erg lekker om in je voorraadkast te hebben. niet duur, eeuwig houdbaar en het geeft een subtiele rokerige smaak. als je dat niet hebt kun je het met een scheutje water afblussen. bestrooi met wat edelgistvlokken als je dat hebt en een beetje verse koriander. breng op smaak met zout als dat nodig is. bedenk wel dat de sojasaus en edelgistvlokken al best zout zijn. lekker met bruine rijst als je er iets bij wilt eten. 

instant

als ik boodschappen doe, ben ik altijd verbaasd over de eindeloze hoeveelheid pakjes, zakjes en kant-en-klaarmaaltijden. het lijkt tegenstrijdig. aan de ene kant is het ene na het andere kookprogramma op televisie, zijn kookboeken van bekende chefs niet aan te slepen en wil iedere zichzelf respecterende thuiskok op zijn minst een professionele messenset. aan de andere kant is er dat enorme aanbod gemakzucht. natuurlijk is het soms moeilijk om te bedenken wat je nú weer moet eten. en dan heb ik het nog makkelijk in mijn eentje, laat staan als je iedere dag voor een hongerig gezin met allemaal andere voor- en afkeuren moet koken. maar is het nu echt makkelijker om lasagne uit een pakje te maken dan om het zelf te bedenken? en is het googelen van een recept voor kip korma niet even makkelijk als het lezen van de achterkant van een pak? lekkerder in ieder geval, lijkt me. en gezonder. als je zelf nadenkt over je eten, ben je volgens mij ook een stuk beter in staat om in te spelen op wat er in het seizoen of de aanbieding is of wat je nog in de koelkast hebt. improviseren. en dat kan met heel weinig ingrediënten. zoals in deze curry, sneller dan menig (elk?) pakje en bestaande uit dingen die ik altijd in huis heb.

doe ongeveer drie eetlepels groene, rode of gele currypasta in een pan met dikke bodem en verwarm op redelijk hoog vuur ongeveer een halve minuut. giet er een blikje kokosmelk bij en roer tot de currypasta helemaal is opgelost. ik vind het lekker om er ook een paar gedroogde limoenbladeren (kaffir, kun je kopen bij de toko) bij te doen maar dat hoeft niet. ik deed er een stukje in plakjes gesneden stevige tofu bij, een handje in plakjes gesneden (kastanje)champignons, een handje bevroren tuinerwten en een handje bevroren sojaboontjes (edamame, ook bij de toko te koop). doe de deksel op de pan en laat even koken, tot je de groenten gaar genoeg vindt. schep in een mooi kommetje en bestrooi met koriander of thaise basilicum en een beetje limoensap en vissaus als je dat hebt. breng anders in ieder geval nog op smaak met zout en peper, als het te flauw is kun je er ook nog een beetje currypasta bij doen. je kunt er rijst bij eten als je het voedzamer wilt maken. 

tofu scramble

na mijn werk heb ik meestal geen zin om uitgebreid te koken. het volgende recept is dan ook een van mijn lievelingsdingen om te eten als ik een lange dag heb gehad.

snijd een bak champignons in plakjes en doe ze in een koekenpan. als ze een beetje bruin zijn voeg je een gesnipperde ui en een beetje kokosolie toe. als de ui zacht is, doe je er een teentje knoflook uit de pers bij, een half blokje groentebouillon en wat chilivlokken. verkruimel er vervolgens een stuk tofu boven, bij voorkeur uitgelekt. bak even en bestrooi met een paar eetlepels edelgistvlokken. laat een paar minuten bakken en voeg een paar handjes verse spinazie toe. warm door en serveer met wat geroosterde pitten. je kunt het zo eten maar het is ook een perfecte vulling voor tortilla's of voor op en bij een broodje. 

(kokosolie, in plaats van olijfolie. hierom)

hummusmoeheid (voor kat)

iets hartigs, veganistisch voor op brood. geen hummus. tartex bijvoorbeeld, een soort paté. hoe moeilijk kan het zijn om dat zelf te maken? best moeilijk, zo blijkt. tartex is gemaakt op basis van gist en palmpitvet en ik heb geen idee hoe je daar iets eetbaars van kunt maken. tofuspread dan maar? bij gebrek aan een betere naam hou ik het daar maar op. tofu is een dankbaar product om iets smeerbaars van te maken en doordat het geen overheersende smaak van zichzelf heeft, kun je alle smaken toevoegen die je lekker vindt.
voor de zongedroogde tomatenversie meng je honderd gram tofu met een staafmixer of in een keukenmachine met een teentje knoflook, drie gedroogde tomaatjes en een scheutje van de olie uit het potje en een half groentebouillonblokje tot een mooie gladde massa. ik deed er ook een eetlepel edelgistvlokken door voor extra hartigheid.

met dit recept kun je eindeloos variëren. bijvoorbeeld met honderd gram tofu, een teentje knoflook, twee stukjes gegrilde paprika uit een pot (zonder vel), een halve eetlepel gerookt paprikapoeder, een paar gedroogde chilivlokken, een scheutje olijfolie, een beetje citroensap, een scheutje honing of agavesiroop, een half groentebouillonblokje en een eetlepel edelgistvlokken.

of bak een handje fijngesneden kastanjechampignons in een scheutje olijfolie met een teentje knoflook en een beetje citroensap en meng je dat tot een gladde massa met een half groentebouillonblokje en een eetlepel edelgistvlokken.

als je net als ik kruidenplantjes hebt, kun je ook een teentje knoflook met een handje verse kruiden, een half groentebouillonblokje, een scheutje olijfolie en een eetlepel edelgistvlokken mengen met de tofu. 

(edelgistvlokken kun je bij de natuurwinkel kopen. het heeft een typische, hartige smaak en is lekker over bijvoorbeeld soep of salades. als je dat niet hebt kun je een beetje zout gebruiken om te zorgen dat het niet flauw wordt. gerookt paprikapoeder (pimentón de la vera) heb ik bij meeuwig & zn. in amsterdam gekocht maar kun je ook in andere olijfoliewinkels of spaanse winkels kopen. je kunt ook gewoon paprikapoeder gebruiken maar dan mis je het rokerige smaakje dat het zo lekker maakt.voor de kruidentofuspread kun je het beste zachte kruiden als bieslook, basilicum en munt nemen en niet de houtachtige soorten als rozemarijn en tijm. ik heb geen keukenmachine maar gebruik voor dit soort dingen vaak het hakmolentje dat bij mijn staafmixer zit. werkt prima)