zwak

ik heb een zwak voor veel dingen, en één daarvan is zout. hoewel ik weet dat het niet goed voor me is, blijf ik er te veel van eten. als ik iets haat is het namelijk eten wat niet op smaak is, flauw. ik hou van sterke smaken, van heel pittig, heel kruidig, heel zuur en dus ook van zout. vooral de sea salt flakes van maldon (kun je gewoon bij de supermarkt kopen) vind ik heerlijk en bijna onmisbaar in mijn keuken. ze hebben ook gerookt zeezout, dat is helemaal perfect. dat hebben ze in ieder geval bij meeuwig in amsterdam.

ik ben zelf niet zo van zoet maar wat zout maakt veel goed. chocola met zout bijvoorbeeld. of gezouten karamel. met dat in mijn achterhoofd maakte ik deze muesli met vanille en zeezout.

meng ongeveer een halve zak havervlokken met een flinke eetlepel kokosolie, ongeveer een halve eetlepel vanille-extract, wat pompoen- en zonnebloempitten, wat gemengde, ongezouten en ongebrande noten, wat amaranth of gierst voor extra knapperigheid en wat zeezoutvlokken naar smaak. als je die niet hebt kun je ook wat gewoon zeezout gebruiken, gebruik dan wel minder. of himalayazout, schijnt ook reuze gezond te zijn. 

(havervlokken dus, geen havermout. die kun je bij elke natuurwinkel en bij sommige supermarkten kopen. je kunt ook elk ander soort vlokken gebruiken; vier koren vlokken, zeven koren vlokken, speltvlokken. go crazy. goed vanille-extract is duur, maar de investering meer dan waard. een klein flesje kost bij rio de bio, waar ik het koop, ongeveer vijf euro maar je doet er best lang mee en het is niet te vergelijken met chemische vanille. laat je dus niet verleiden door goedkope nep-vanille bij de toko bijvoorbeeld, dat is heel erg vies. dan kun je het nog beter weglaten. met havervlokken of andere vlokken en kokosolie als basis kun je in de muesli doen wat je lekker vindt en in huis hebt)

vanmiddag maakte ik ook knoflookolie. iets wat ik van jeordy, mijn baas en kok bij geniet, heb afgekeken. eigenlijk te makkelijk voor een recept maar iets waar veel mensen niet aan denken en je hebt er geen hele dure olijfolie voor nodig. in de koelkast kun je het, in een schone fles, een paar weken bewaren. 

pureer voor een liter knoflookolie vier grote teentjes of zes kleine teentjes knoflook met olijfolie. giet in een schone fles en zet in de koelkast.

beloofde brownies

bij deze. bietenbrownies!

na wat verschillende dingen uitgeprobeerd te hebben is dit voorlopig de beste versie. ik heb geen recept en ben nooit zo van het afwegen dus erg nauwkeurige hoeveelheden heb ik niet. ik heb een maatkannetje gebruikt maar een weegschaal is makkelijker, als je die hebt. 

ik heb in deze brownies behalve bietjes ook cashewnoten en wat bloedsinaasappelsap gedaan maar die laatste twee kun je ook weglaten. ik vind het wel erg goed werken want het sap maakt het wat frisser en de noten maken het rijker en romiger van smaak. in plaats van bloedsinaasappels kun je ook gewone sinaasappels gebruiken trouwens, ik denk niet dat je het verschil zult proeven. ik vind ze alleen zo mooi dus als ik ze zie heb ik de onbedwingbare behoefte om ze te kopen.

het leuke van deze brownies vind ik dat je met relatief gezonde ingrediënten iets kunt maken wat niet onder doet voor de vette suikervariant. tenminste, dat vind ik. natuurlijk is dit niet iets wat je onbeperkt moet eten, in ieder geval niet met het idee dat dat goed voor je is. toch, als je zin hebt in iets zoets, lijkt het me altijd een goed idee om het zelf te maken. het is niet moeilijk, geeft voldoening, je huis ruikt heerlijk, je weet precies wat er in zit en het kost net genoeg moeite om te zorgen dat je het niet elke dag doet. 

hoe lang ze in de oven moeten is afhankelijk van een paar dingen: van je oven, van de vorm waar je ze in bakt en van je smaak. zo heb ik een klein rottig oventje en geen brownievorm maar alleen een cakevorm en hou ik ervan als het van binnen nog een beetje vloeibaar en plakkerig is, 'gooey' zoals ze dat zo mooi zeggen in het engels. ik bakte ze dus ongeveer een half uurtje op honderdtachtig graden. doordat het een vrij nat beslag is lijkt de kans dat ze droog worden me vrij klein en dat is essentieel voor een goede brownie. 

als je cashews gebruikt moet je die voor je begint even laten werken in water, minstens een half uur maar liever langer. op die manier kun je ze makkelijk pureren en word het mooi romig. en niet onbelangrijk: je staafmixer is je dankbaar.

 
meng voor de bietenbrownies twee deciliter zonnebloemolie met tweehonderd gram oerzoet, honderd gram cacao, een deciliter soja of andere plantaardige melk, een snuf zout en een handje gepureerde cashews. doe er een grote geraspte biet, een ei en het sap en de schil van een (bloed)sinaasappel bij en meng goed. voeg vervolgens ongeveer tweehonderd gram speltmeel en twee theelepels bakpoeder toe (ik gebruikte honderd gram meel en honderd gram bloem) en meng kort, tot het allemaal net gemengd is. als je te lang roert wordt de brownie taai. doe het beslag in een bakvorm en bak tot de bovenkant stevig is maar de binnenkant nog zacht. ongeveer een half uurtje op honderdtachtig graden dus. 

(omdat speltmeel beter voor je is dan bloem, en zeker beter dan witte bloem gebruik ik half om half meel en bloem. als je alleen speltmeel gebruikt vind ik het wel erg grof worden qua structuur. als je geen speltmeel- en bloem kunt vinden kun je ook half volkorenmeel, half gewone patentbloem gebruiken. het ei kun je voor een vegan versie ook makkelijk weglaten, de brownie die ik zonder ei maakte werd wat minder luchtig maar nog steeds lekker. verder gebruik ik gewoon cacaopoeder, geen rauw cacaopoeder. dat heb ik een keer gekocht maar het was zo duur dat ik me een beetje opgelicht en een aansteller voelde. het verschil is dat rauw cacaopoeder niet verhit is geweest maar de gezondheidsvoordelen zijn nogal omstreden en niet bewezen dus heb ik het extra geld er eerlijk gezegd niet voor over. daarbij vind ik het een stuk minder lekker, doorslaggevende factor)

geluk

soms heb je geluk. zo ook met koken. ik las ooit iets over brownies met bieten en het leek me leuk om uit te proberen voor mijn verjaardag gister. zonder geraffineerde suiker, maar met oerzoet, speltmeel en cacaopoeder. ik had geen recept dus het was een gok maar het resultaat was best goed. binnenkort zal ik het recept opschrijven. voor nu, een nieuwe dip. of spread. of hummus. lekker in ieder geval.

voor de brownies gebruikte ik rauwe bietjes maar ik heb ook al eeuwig een pakje gekookte bietjes in mijn koelkast. daar maakte ik vandaag een bietendip van, met allemaal dingen die ik nog had. mijn plan was om kikkererwten te gebruiken maar die had ik niet meer dus gebruikte ik grote witte bonen. het werd misschien wel lekkerder dan met kikkererwten omdat het door de bonen mooi romig wordt. een goede besteding van dat pakje bietjes dus.

pureer een pakje gekookte bietjes met een half blikje witte bonen of kikkererwten, anderhalve eetlepel tahin, een teentje knoflook, wat citroenschil en -sap, olijfolie of zonnebloemolie en zout. eet met sla, met brood, of met een lepeltje. 

(hoewel ik meteen allemaal andere versies bedacht, (met komijn, met geitenkaas, met cashews) is dit volgens mij een goede basis.  

voor mijn verjaardag gisteren kreeg ik een heleboel lieve cadeaus. ik vierde het niet maar kreeg toch van alles, waaronder vegan eats world van mijn zusje, een boek met interviews met chefs waaronder de geweldige nigella van mijn vader, plantjes van mijn oma en een perfect lampje van mijn moeder. maar ook de koffiepot van mijn overgrootoma, oma hollander. een bijzonder cadeau van mijn tante, waar ik best van onder de indruk ben)  

beloofde hummus

zoals beloofd: hummus. hoewel ik n. gister al telefonisch gecoacht heb tijdens zijn hummusprimeur, (wat niet nodig was, alleen een beetje jammer dat hij geen komijn had) bij deze toch het recept. ik deed er nog wat wasabi bij, al lukt het me nooit om het helemaal zo te maken als de wasabihummus die ze bij marqt verkopen. 

pureer een blik kikkererwten met twee eetlepels gemalen komijn, een of twee teentjes knoflook, een eetlepel tahin, wat citroensap en -rasp, een scheutje olijfolie en wasabi naar smaak. voeg een beetje gewoon water toe om het mooi glad te maken.

(er zijn oneindig veel hummusvariaties, dit is maar een van de opties. hummus met avocado en koriander bijvoorbeeld, met amandelen, met gedroogde tomaatjes of met gegrilde paprika. hummus is lekker bij falafel (dezelfde beginingrediënten ook), als broodbeleg, als borrelhapje met bijvoorbeeld turks of libanees brood, als dip bij mooi gesneden groenten of bij salades, zoals ik altijd doe)

falafel!

zelfgemaakte falafel: dat leek me een goed idee. na wat recepten gelezen te hebben deed ik een eerste poging. niet slecht, al zeg ik het zelf. ik doe ze in de oven omdat het minder werk en minder vet is en ik het onhandig vind om ze in een pan te bakken. misschien is het wel lekkerder, verhit dan wat kokos- of zonnebloemolie in een pan met een dikke bodem en bak ze om en om tot ze mooi bruin zijn. je kunt kleine bergjes van het beslag maken zoals ik nu heb gedaan maar je kunt er ook wat grotere, plattere burgers van maken. ik at ze met sla en zelfgemaakte hummus (recept volgt nog, speciaal voor niels) maar het is natuurlijk ook heel lekker op een (volkoren) pitabroodje of op libanees brood met hummus, sla en fijngesneden rode ui.

dit recept is eigenlijk voor de eigenaren van twee van de leukste winkels van utrecht, met wie ik het een hele tijd geleden had over falafel. ik gaf ze toen een recept uit het geweldige vegalicious voor pompoenfalafel maar die is best bewerkelijk dus bij deze the easy way out:

doe een blik kikkererwten met een teentje knoflook, een half rood pepertje, een halve rode ui, de geraspte schil en het sap van een kleine citroen, wat gemalen komijn, wat korianderpoeder (ketoembar), wat olijf- of zonnebloemolie en zout in een kom en pureer. doe er vervolgens (spelt)bloem bij en meng met een spatel tot het een stevig deeg-achtige substantie is. omdat ik nog veel kruiden had heb ik er verse munt, platte peterselie en koriander door gedaan maar dat hoeft niet. dit is wel een goede manier om de stelen op te maken, daar zit heel veel smaak in en als je het pureert merk je er niks van. schep met een lepel kleine bergjes van het beslag op een vel bakpapier of vorm burgers met natte handen en doe in de oven op tweehonderd graden, ongeveer twintig minuten tot een half uurtje. 

(ik gebruik bijna altijd kikkererwten en linzen uit blik van bonduelle pure, die vind ik het lekkerst. fanatici kopen ze gedroogd, weken ze zelf en koken ze daarna. ben ik veel te lui voor. de ui, knoflook en citroen raspte ik nu, dat vind ik het makkelijkst. het eindresultaat heb ik niet gefotografeerd, camera was leeg. doe ik de volgende keer). het is ook niet het meest fotogenieke eten trouwens, tenzij je uren de tijd neemt om perfecte bergjes te maken maar daar heb ik natuurlijk geen geduld voor)

cashew

cashewnoten zijn behalve een van de lievelingsdingen van mijn vader, ook een heel goed kookingrediënt. voor veganisten als vervanging van sommige soorten zuivel in bijvoorbeeld cheesecake. ga voor de gezondheidsvoordelen wel voor de ongebrande, ongezouten variant trouwens.

een van de dingen die ik met cashews maakte was deze cashewcrème. gewoon lekker. bij salades, met brood als borrel, op brood, als basis voor op een quichebodem, of zo, met een lepeltje. 

pureer een cup cashews met een cup witte bonen, lekkere olijfolie, wat mosterd, citroensap en peper en zout. 

(die cups in recepten stonden me altijd nogal tegen, tot ik bedacht dat het niet zo veel uitmaakt wat de precieze hoeveelheid is, zolang de verhoudingen maar kloppen. zo ook hiermee dus, ik gebruikte mijn koffiekopjes. verder gebruikte ik gewoon grote witte bonen uit blik)

grijze muisjes

nadat ik vanmorgen het stuk van aaf brandt corstius in het volkskrant magazine over joggen las, ging ik ook maar braaf op weg (goede terugkeer van het woord joggen trouwens, die hou ik er in. veel meer van toepassing dan hardlopen als je mij ziet bewegen namelijk). ik dacht tijdens het lopen aan van alles, en onder andere aan anijsmelk. dat wilde ik wel weer eens, maar dan niet die blokjes suiker uit de supermarkt maar zelfgemaakt. en dat je dan niet moet zeven enzo want daar heb ik toch geen zin in. in een thee-ei dus, die anijszaadjes, of in een theefilter. ik vond het boven verwachting lekker, terwijl ik helemaal geen warme melk-persoon ben. (dat klinkt trouwens wel heel treurig, een warme melk-persoon. zouden die bestaan?)

doe een glas (plantaardige) melk naar keuze (ik gebruikte gewone ongezoete sojamelk) in een steelpannetje met eventueel een paar druppels stevia en een thee-ei of theefilter met een halve theelepel anijszaadjes. ik deed er nu ook twee gekneusde kardemompeulen bij. maak op laag vuur warm en zet even weg zodat de smaak goed kan intrekken. warm daarna opnieuw even op, zorg dat het niet overkookt, bestrooi eventueel nog met een beetje kardemompoeder, en drink het met muziek en een dekentje op de bank op. speaking of comfort. 

(ik kocht de anijszaadjes bij de groene winkel maar je kunt ze behalve bij natuurwinkels ook vaak bij marokkaanse of turkse winkels kopen. ze worden muisjes genoemd omdat de zaadjes iets hebben wat er een beetje uitziet als een staart. grijze muisjes in dit geval dus, nog zonder gekleurd suikerlaagje. na het maken van de melk ben ik begonnen met het lezen van de genezing van de krekel van toon tellegen, een boek dat ik gisteren naar aanleiding van een stukje op mijn blog kreeg van een bijzonder iemand. de voorkant, de schrijver en het onderwerp beloven veel goeds)

dubbele verwarming

ik snap het niet. mensen die van kou houden, van sneeuw ook. die het hééééérlijk vinden, en zóóóóó mooi, die wóndere witte wereld. mooi ja, als je binnen kunt blijven. ik wil heel erg graag dat het ophoudt en dat ik weer gewoon onoplettend naar mijn werk kan fietsen in plaats van als een verkrampte bejaarde de bus in te schuifelen en daar opeengepakt te staan (!) met de rest van laf utrecht. sinds ik dinsdag het woord lente in een sms las, is mijn verlangen naar een nieuw seizoen ongeveer verduizendvoudigd. 

om een beetje op te warmen maakte ik vandaag broccolisoep, met veel chilivlokken. behalve dubbel verwarmd door de gember en chili voel ik me altijd extreem gezond als ik broccoli eet én vind ik deze soep echt heel lekker, vooral door de avocado. als je niet van pittig houdt of niet zit te wachten op extra warmte kun je de chili weglaten. 

fruit in een grote pan met kokosolie of andere olie een of twee uien met twee tenen grof gehakte knoflook, wat plakjes gember en wat (veel!) chilivlokken tot de ui mooi zacht is. voeg dan twee grote stronken in stukken gesneden broccoli toe en bak even mee. snijd een grote appel in stukken en doe samen met genoeg water tot alles net onder water staat bij de broccoli. kook tot je makkelijk in de broccoli kunt prikken en pureer het geheel samen met twee flinke lepels misopasta, wat munt en een avocado mooi glad. serveer gloeiend heet met wat platte peterselie als je dat hebt, wat pitten, een beetje citroensap en een scheutje lekkere olijfolie. 

(zoals met alle soep: hoe kleiner je de groenten snijdt, hoe sneller het gaar is. laat het in dit geval niet te lang koken, dan wordt de broccoli bruin en minder lekker. als je geen miso hebt kun je ook gewoon bouillon (blokjes) gebruiken. miso kun je bij elke toko en in veel natuurwinkels kopen)

 

chai spiced shortcut

ik hou van snel en makkelijk, zo veel is vast al duidelijk geworden. shortcuts dus, bij gebrek aan een goed nederlands woord. zo ook voor deze muesli, granola, of hoe je het ook wilt noemen. deze muesli is net zo knapperig als de echte allemansvriend cruesli maar dan zonder de enorme hoeveelheid suiker en andere toevoegingen.

omdat natuurwinkelmuesli duur is en ik muesli met chaikruiden lekker vond klinken, maakte ik het zelf. als basis gebruikte ik vier koren-vlokken van de groene winkel en een zakje chai van yogi. dat zijn alleen maar kruiden, er zit dus geen thee in. let daar wel op als je chai koopt want dat verschilt per merk, en ik denk niet dat het lekker is om op theeblaadjes te kauwen. dit is een van de vele variaties, je kunt je muesli helemaal naar eigen smaak samenstellen. zorg wel dat je gedroogde vruchten zoals rozijnen pas toevoegt nadat het in de oven is geweest want die verbranden meteen en dan eindig je met bittere ellende. letterlijk.

doe voor een pot muesli ongeveer een halve zak vier koren-vlokken, wat gemengde ongebrande noten en/of pitten, twee opengeknipte zakjes chai, wat extra kaneel, zwarte peper en gemberpoeder, een handje gierst, wat kokosolie en wat agavesiroop, honing of ahornsiroop. meng alles goed en spreid uit op een bakplaat. doe in de oven op honderdtachtig graden en hussel af en toe om. de muesli is klaar als het lichtbruin is, duurt ongeveer twintig minuten. als het is afgekoeld kun je er nog wat rozijnen en wat in stukjes gesneden dadels doorheen doen. 

(ik doe de muesli in een weckpot of andere glazen pot (de grote appelmoespotten zijn heel geschikt, net als de grote notenpastapotten, bewaren dus!) en doe er een etiket op om het af te maken. ook een goed cadeau trouwens. in plaats van vier-koren vlokken kun je bijvoorbeeld ook zeven koren-vlokken gebruiken, of gewoon havervlokken en de gierst kun je ook makkelijk weglaten)

smoothietactiek

vandaag begon ik met een smoothie van een peer, wat blauwe bessen, een stukje geschilde komkommer, een stukje geschilde en in plakjes gesneden gember, een handje gemengde kiemen, wat citroensap en een hand spinazie. mijn nieuwe smoothietactiek is om eerst het vocht (in dit geval gewoon water) te staafmixen met de spinazie en daarna de rest erbij te doen, zo wordt het makkelijker mooi glad. als het dan te dik is kun je er later nog wat water bij doen natuurlijk.

viva!

eerder dan verwacht was hij er. de viva van deze week, met een stukje over mij en mijn blog er in. ik vind het heel indrukwekkend en vreemd om mezelf in een tijdschrift te zien, al is het maar een klein stukje en is de foto gelukkig niet al te duidelijk. ik ben ontzettend benieuwd hoe de reacties zullen zijn, en of er überhaupt reacties komen. het is een raar idee dat wildvreemden nu ineens heel persoonlijke dingen over me weten en viva-lezeressen op mijn werk me misschien zullen herkennen. dat was ook al zo toen ik begon met deze blog en nog wat meer toen ik het stuk voor de groene meisjes had geschreven maar dit is toch weer heel anders. ineens begin ik te twijfelen of dit nou wel is wat ik wil, al die openheid. en ben ik ineens bang voor de mening van anderen, en hun oordeel. maar trots overheerst, het is doodeng maar wél wat ik wil. meestal. het is weer een nieuwe stap, hopelijk in een nog betere richting. 

gisteravond at ik na een dag werken een salade van groenten die ik 's ochtends al in de oven had gedaan. als je de groenten liever warm eet kun je ze ook 's ochtends snijden, op een bakplaat leggen en de oven aanzetten als je thuiskomt. ik vind het altijd heel fijn om dat al gedaan te hebben, zodat ik 's avonds alleen alles bij elkaar hoef te doen. wat ik de laatste tijd vaak eet zijn geroosterde rode uien; in de oven worden ze zacht en zoet. omdat ik een hekel heb aan het schillen van ui snijd ik alleen de bovenkant eraf en doe ik ze in de oven. na ongeveer een half uurtje zijn ze zacht en kun je ze zo uit hun schil duwen. 

de rode uien roosterde ik dus met wat knolselderij, wat gehalveerde champignons en een klein stukje pompoen ongeveer een half uurtje op tweehonderd graden. daarna deed ik er een klein stukje avocado en een handje sprouty bij en besprenkelde ik het met citroensap en hele lekkere pompoenpitolie die ik van kat heb gekregen. niet vergeten om op smaak te brengen met zout en peper. natuurlijk strooide ik er ook nog wat geroosterde pitten over. met een beetje quinoa of ander graan maak je het makkelijk wat substantiëler. ook lekker als lunch!

(sprouty kun je bij de natuurwinkel kopen. kiemen eet ik veel. ze zijn heel gezond en erg lekker. gemengde kiemen doe ik vaak door mijn smoothie en ik ze bijna altijd bij mijn salades. er zijn heel veel verschillende soorten en ze zijn niet duur dus het is het uitproberen waard. als je geen natuurwinkel in de buurt hebt kun je bij de supermarkt wel vaak alfalfa kopen. dat zijn ook kiemen, net als taugé)

smoothiehorizon

een paar dagen geleden heb ik me op aanraden van kat opgegeven voor de smoothie challenge van young and raw. dat klinkt als een grotere uitdaging dan het is want het houdt alleen maar in dat je iedere dag een nieuw smoothierecept gemaild krijgt, dertig dagen lang. omdat ik nooit recepten gebruik voor smoothies merk ik dat ik toch steeds weer dezelfde dingen maak. dit is een uitgelezen (gratis!) kans om mijn smoothiehorizon te verbreden dus.

young and raw is voorstander van het blenden van alle soorten groente en fruit en adviseert geen juicer te gebruiken omdat er dan veel goede stoffen verloren gaan en het je bloedsuikerspiegel kan ontregelen. ik vraag me af hoe dat nou precies zit. het uitzoeken waard in ieder geval.  

voor nu laat ik mijn sapcentrifuge met liefde in de kast staan en maakte ik vanmorgen deze 'vitamin e skin booster' gewoon met mijn geliefde staafmixer.

doe een handje blauwe bessen, een bevroren banaan, een handje spinazie, wat geraspte gember, een kwart geschilde komkommer, wat chiazaadjes met kokoswater of gewoon water in een kan en mix tot het glad is. ik deed er ook nog wat ijsblokjes bij. 

hard lopen

op een gegeven moment werd het moeilijk te zien waar ik ophield en de anorexia begon. niet alleen voor mijn omgeving, ook voor mij. zelf had ik ook geen idee meer wie ik was, welk deel ziek was en in hoeverre de ziekte meebesloot over alles wat ik deed. een goed voorbeeld was het sporten. dat deed ik omdat ik het fijn vond dat ik even niet piekerde als ik aan het hardlopen was maar zeker ook omdat ik dan weer wat van het eten dat ik niet gegeten had verbrandde. en in plaats van af en toe lopen werd het iets wat móest, zo vaak mogelijk. of het nou sneeuwde, glad was, stormde of regende. van energie was geen sprake dus mijn lichaam stond niet echt te springen om zonder brandstof nog wat energie over de balk te smijten. ik liep dus vooral heel langzaam in plaats van hard.

nu loop ik sinds een tijdje weer, niet zo ver en niet zo hard maar dat vind ik prima. hoewel ik niet bepaald het sport-type ben en ik me er dus wel altijd even toe moet zetten om te gaan, gaat het best goed. ik heb meer energie, loop steeds makkelijker en vind het vooral heel lekker om buiten te zijn. voor mij is sporten ook echt iets wat bij het beter worden hoort, bij het normale mensen-leven in de echte wereld. voor mijn omgeving is het wel eens moeilijk om te zien geloof ik, vooral omdat ze bang zijn dat ik het om de verkeerde redenen doe en het weer dwangmatig wordt. het enige wat ik aan die twijfel kan doen is zorgen dat het zo goed blijft gaan als het nu gaat. blijven eten dus als ik wil blijven sporten en stoppen als ik te moe ben. wat klinkt dat oneindig veel makkelijker dan het is.

vanmorgen vroeg ben ik voor het eerst naar het natuurgebied bij de vecht gefietst, wat vlak bij mijn huis bleek te zijn. het is daar zo belachelijk mooi dat het hardlopen niet echt opschoot omdat ik steeds stopte om foto's te maken maar het was geweldig. het bos, het water, de stilte en alle vogels maakte het een echt cliché zondagmorgen/ansichtkaart-geheel. 

toen ik thuiskwam maakte ik een hele groene smoothie van een handje spinazie, een paar stukjes ananas, een bevroren banaan, een kiwi, een handje gemengde kiemen, wat koriander en peterselie, tarwegraspoeder,  chiazaadjes, ijsblokjes en kokoswater. het tarwegraspoeder en de chiazaadjes kun je weglaten als je dat niet hebt en het kokoswater kun je makkelijk vervangen door sojamelk of een ander soort (granen)melk.

(kokoswater is echt in opkomst in nederland, en heeft allerlei gezondheidsvoordelen. geen wondermiddel nee, maar die bestaan ook niet. fijn dat het voedingscentrum dat nog even benadrukt en er bovendien bij zegt dat de goede stoffen van kokoswater ook heus wel in andere dingen zitten (ja, en?) en het meer calorieën bevat dan light-frisdrank. om het overzichtelijk te houden vergeten ze te vermelden wat er wél in frisdrank zit: heel veel troep en niets wat ook maar op iets gezonds lijkt. ik vind het schokkend hoe een door de overheid gesubsidieerde instantie als het voedingscentrum zo krampachtig vast kan houden aan totaal achterhaalde concepten als de schijf van vijf en light-producten. om nog maar te zwijgen over de promotie van gesponsord onzineten als becel en ontbijtkoek. 
op de onderste foto staat een sinaasappel met kruidnagel. dat deden mijn moeder en oma vroeger altijd in de winter en ik kreeg er nu een van evelien, mijn tante. mijn huis rook heerlijk, tot hij ging schimmelen en ik een nieuwe besloot te maken. niet echt mijn soort klusje want het vergt nogal wat geduld. gelukkig had ik nog maar één sinaasappel)