grijze muisjes

nadat ik vanmorgen het stuk van aaf brandt corstius in het volkskrant magazine over joggen las, ging ik ook maar braaf op weg (goede terugkeer van het woord joggen trouwens, die hou ik er in. veel meer van toepassing dan hardlopen als je mij ziet bewegen namelijk). ik dacht tijdens het lopen aan van alles, en onder andere aan anijsmelk. dat wilde ik wel weer eens, maar dan niet die blokjes suiker uit de supermarkt maar zelfgemaakt. en dat je dan niet moet zeven enzo want daar heb ik toch geen zin in. in een thee-ei dus, die anijszaadjes, of in een theefilter. ik vond het boven verwachting lekker, terwijl ik helemaal geen warme melk-persoon ben. (dat klinkt trouwens wel heel treurig, een warme melk-persoon. zouden die bestaan?)

doe een glas (plantaardige) melk naar keuze (ik gebruikte gewone ongezoete sojamelk) in een steelpannetje met eventueel een paar druppels stevia en een thee-ei of theefilter met een halve theelepel anijszaadjes. ik deed er nu ook twee gekneusde kardemompeulen bij. maak op laag vuur warm en zet even weg zodat de smaak goed kan intrekken. warm daarna opnieuw even op, zorg dat het niet overkookt, bestrooi eventueel nog met een beetje kardemompoeder, en drink het met muziek en een dekentje op de bank op. speaking of comfort. 

(ik kocht de anijszaadjes bij de groene winkel maar je kunt ze behalve bij natuurwinkels ook vaak bij marokkaanse of turkse winkels kopen. ze worden muisjes genoemd omdat de zaadjes iets hebben wat er een beetje uitziet als een staart. grijze muisjes in dit geval dus, nog zonder gekleurd suikerlaagje. na het maken van de melk ben ik begonnen met het lezen van de genezing van de krekel van toon tellegen, een boek dat ik gisteren naar aanleiding van een stukje op mijn blog kreeg van een bijzonder iemand. de voorkant, de schrijver en het onderwerp beloven veel goeds)

smoothiehorizon

een paar dagen geleden heb ik me op aanraden van kat opgegeven voor de smoothie challenge van young and raw. dat klinkt als een grotere uitdaging dan het is want het houdt alleen maar in dat je iedere dag een nieuw smoothierecept gemaild krijgt, dertig dagen lang. omdat ik nooit recepten gebruik voor smoothies merk ik dat ik toch steeds weer dezelfde dingen maak. dit is een uitgelezen (gratis!) kans om mijn smoothiehorizon te verbreden dus.

young and raw is voorstander van het blenden van alle soorten groente en fruit en adviseert geen juicer te gebruiken omdat er dan veel goede stoffen verloren gaan en het je bloedsuikerspiegel kan ontregelen. ik vraag me af hoe dat nou precies zit. het uitzoeken waard in ieder geval.  

voor nu laat ik mijn sapcentrifuge met liefde in de kast staan en maakte ik vanmorgen deze 'vitamin e skin booster' gewoon met mijn geliefde staafmixer.

doe een handje blauwe bessen, een bevroren banaan, een handje spinazie, wat geraspte gember, een kwart geschilde komkommer, wat chiazaadjes met kokoswater of gewoon water in een kan en mix tot het glad is. ik deed er ook nog wat ijsblokjes bij. 

hard lopen

op een gegeven moment werd het moeilijk te zien waar ik ophield en de anorexia begon. niet alleen voor mijn omgeving, ook voor mij. zelf had ik ook geen idee meer wie ik was, welk deel ziek was en in hoeverre de ziekte meebesloot over alles wat ik deed. een goed voorbeeld was het sporten. dat deed ik omdat ik het fijn vond dat ik even niet piekerde als ik aan het hardlopen was maar zeker ook omdat ik dan weer wat van het eten dat ik niet gegeten had verbrandde. en in plaats van af en toe lopen werd het iets wat móest, zo vaak mogelijk. of het nou sneeuwde, glad was, stormde of regende. van energie was geen sprake dus mijn lichaam stond niet echt te springen om zonder brandstof nog wat energie over de balk te smijten. ik liep dus vooral heel langzaam in plaats van hard.

nu loop ik sinds een tijdje weer, niet zo ver en niet zo hard maar dat vind ik prima. hoewel ik niet bepaald het sport-type ben en ik me er dus wel altijd even toe moet zetten om te gaan, gaat het best goed. ik heb meer energie, loop steeds makkelijker en vind het vooral heel lekker om buiten te zijn. voor mij is sporten ook echt iets wat bij het beter worden hoort, bij het normale mensen-leven in de echte wereld. voor mijn omgeving is het wel eens moeilijk om te zien geloof ik, vooral omdat ze bang zijn dat ik het om de verkeerde redenen doe en het weer dwangmatig wordt. het enige wat ik aan die twijfel kan doen is zorgen dat het zo goed blijft gaan als het nu gaat. blijven eten dus als ik wil blijven sporten en stoppen als ik te moe ben. wat klinkt dat oneindig veel makkelijker dan het is.

vanmorgen vroeg ben ik voor het eerst naar het natuurgebied bij de vecht gefietst, wat vlak bij mijn huis bleek te zijn. het is daar zo belachelijk mooi dat het hardlopen niet echt opschoot omdat ik steeds stopte om foto's te maken maar het was geweldig. het bos, het water, de stilte en alle vogels maakte het een echt cliché zondagmorgen/ansichtkaart-geheel. 

toen ik thuiskwam maakte ik een hele groene smoothie van een handje spinazie, een paar stukjes ananas, een bevroren banaan, een kiwi, een handje gemengde kiemen, wat koriander en peterselie, tarwegraspoeder,  chiazaadjes, ijsblokjes en kokoswater. het tarwegraspoeder en de chiazaadjes kun je weglaten als je dat niet hebt en het kokoswater kun je makkelijk vervangen door sojamelk of een ander soort (granen)melk.

(kokoswater is echt in opkomst in nederland, en heeft allerlei gezondheidsvoordelen. geen wondermiddel nee, maar die bestaan ook niet. fijn dat het voedingscentrum dat nog even benadrukt en er bovendien bij zegt dat de goede stoffen van kokoswater ook heus wel in andere dingen zitten (ja, en?) en het meer calorieën bevat dan light-frisdrank. om het overzichtelijk te houden vergeten ze te vermelden wat er wél in frisdrank zit: heel veel troep en niets wat ook maar op iets gezonds lijkt. ik vind het schokkend hoe een door de overheid gesubsidieerde instantie als het voedingscentrum zo krampachtig vast kan houden aan totaal achterhaalde concepten als de schijf van vijf en light-producten. om nog maar te zwijgen over de promotie van gesponsord onzineten als becel en ontbijtkoek. 
op de onderste foto staat een sinaasappel met kruidnagel. dat deden mijn moeder en oma vroeger altijd in de winter en ik kreeg er nu een van evelien, mijn tante. mijn huis rook heerlijk, tot hij ging schimmelen en ik een nieuwe besloot te maken. niet echt mijn soort klusje want het vergt nogal wat geduld. gelukkig had ik nog maar één sinaasappel) 

lui

ik heb een sapcentrifuge. daar ben ik heel blij mee, maar het is best veel werk om een sapje te maken. en omdat ik best lui en heel ongeduldig ben, heb ik daar niet altijd zin in. of vaak geen zin in eigenlijk, zeker nu het winter is. iets staafmixeren vind ik een stuk minder erg dus heb ik het heerlijke sapje wat ik bij carla's conditorie in utrecht dronk geprobeerd na te maken.

doe een halve liter vers sinaasappelsap met een halve avocado, drie dadels en verse munt naar smaak in een kan en staafmixer het mooi glad. of doe het in een blender als je die hebt. 

(ik gebruikte het verse sinaasappelsap van ah maar je kunt het natuurlijk ook zelf persen. vast nog lekkerder)

chaisnob

overvolle keukenkastjes, een vrije dag en kou maakten bij elkaar dat ik vandaag chai heb gemaakt. tijdens het lezen van wat recepten kwam ik er achter dat chai gewoon het hindi-woord voor thee is, en dat wat wij chai noemen eigenlijk masala chai is. je kunt het op steeds meer plekken drinken, maar meestal valt het me tegen. vaak komt het neer op waterige thee met melk, en dat is geloof ik niet de bedoeling. ik ben een chaisnob geworden, definitely. 

zelfgemaakte masala chai dus! er bestaat geen vast recept voor, en dat kwam me goed uit. want zoals inmiddels vast al duidelijk is geworden: ik hou niet van afwegen en recepten volgen dus ik heb een eigen mengsel gemaakt van de dingen die ik nog had. met vooral veel peper en kaneel, want ik hou van pittige chai.

ik deed drie kaneelstokjes, flink wat peperkorrels, wat venkelzaadjes, wat kruidnagels, wat steranijs, een stukje gember in plakjes, een paar kardamompeulen, een blaadje laurier en een zoethoutstokje met een heleboel water in een pan en liet het ongeveer twee en een half uur inkoken. laat het geheel helemaal afkoelen en zeef het. naar aanleiding van het recept voor masala chai van my new roots (http://mynewroots.blogspot.nl/2009/11/whos-cold-and-cranky-whos-damp-and.html) heb ik het chai-concentraat in ijsblokzakjes gedaan. briljant! het enige wat je dan hoeft te doen voor een helemaal zelfgemaakte masala chai latte is een of meerder chaiblokjes (of chaice, zoals mynewroots het noemt) in een pannetje te verwarmen met melk naar keuze en eventueel een zakje zwarte thee.breng op smaak met honing, agavesiroop of stevia. ik deed een gedeelte in de ijsblokzakjes en de rest in een fles in de koelkast,  sloeg het zwarte thee-gedeelte over en deed het mengsel uit de koelkast met sojamelk in mijn melkopschuimer. lekkerste chai-latte die ik ooit heb gedronken, plus het zelfgemaakte dus zeer voldane gevoel.  

(bijkomend voordeel, of grootste voordeel, is dat je huis goddelijk gaat ruiken als je dit aan het maken bent. kerst in overtreffende trap)