soms vergeet ik spullen. net als kleding. ik vergeet ze in de zin dat ik ze kwijtraak maar ik vergeet ook gewoon dat ik ze héb. zo'n hopeloos slecht geheugen is ontzettend onhandig en frustrerend maar heeft ook zijn voordelen want ik ben regelmatig blij verrast met wat ik allang in mijn kast had. zo heb ik mijn chemex laatst weer helemaal herontdekt. deze manier van koffie zetten, gewoon met een filter, is lekker, goedkoop en niet te vergeten: die chemex vind ik gewoon heel mooi, net als mijn fluitketel van de hema. nog een pluspunt: je kunt makkelijk smaken toevoegen, zoals kruidnagel, gember of kardemom, door ze bij de koffie te doen voor je het water er op schenkt. het is een idee van yvette van boven uit home made en ik vind het zo goed bedacht.
dingen om aan te bevelen en op te dringen dus. de chemex, maar home made al helemaal. een van de boeken waardoor ik weer zin kreeg om te eten. en behalve vol met recepten en goede ideeën ook prachtig vormgegeven met illustraties van yvette en foto's van haar man oof. bij uitstek iemand om tegen op te kijken, een heldin, bij gebrek aan een beter woord. maar zoals ze zelf zegt: ik doe maar wat. juist dat maakt dat ik haar alleen maar nog geweldiger vind. hoewel ik haar natuurlijk helemaal niet ken, klopt ze gewoon helemaal.
op de laatste foto het boek dat ik nu aan het lezen ben. heel mooi: slagschaduw, van david van reybrouck. ik ben zo blij dat er een bibliotheek bestaat. toch is dat vooral om ideeën op te doen want met boeken waar ik echt van hou voldoet lenen niet. die boeken wil ik in mijn buurt hebben, altijd kunnen aanraken en niet weer afstaan als ik ze heb gelezen. dat heb ik van mijn oma geloof ik, wier huis zou overstromen van de boeken als ze niet zo goed was in weggooien.
Posts tonen met het label opdringdingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label opdringdingen. Alle posts tonen
vrijdag 1 februari 2013
zaterdag 5 januari 2013
opdringdingen
soms heb je een boek waaruit je het liefst de hele tijd wil voorlezen. dat is eigenlijk nooit een goed idee want het is heel irritant voor anderen en als je alleen bent is het behalve vrij zinloos ook een beetje treurig als je hardop gaat vertellen wat voor leuks je nu weer leest. toch is die drang soms moeilijk te bedwingen. net als de neiging om anderen boeken, muziek en films op te dringen die ik zelf geweldig vind.
iemand die ik het liefst de hele dag met iedereen wil delen is sylvia witteman. zij is zo iemand die alles is wat ik graag wil zijn. en dan heeft ze ook nog zo'n ontzettend leuke man (hoofdredacteur van de volkskrant philippe remarque) , zo lijkt het althans, en ontzettend leuke kinderen. na het lezen van dit (verkorte versie) interview met haar en haar man in vrij nederland bedacht ik dat ik een gezin wil als zij hebben. later. als ik groot ben enzo. dan wil ik ook graag haar kooktalent erbij als het even kan.
ik heb al haar boeken verslonden, en was dan ook heel blij met dit cadeautje van mijn moeder. de recepten zijn ook echt de moeite waard, al is het alleen al om de verhalen. kopen dus! of lenen, maar dit zijn boeken die je wilt hébben. ik in ieder geval wel, al heb ik die afwijking met vrijwel alle boeken.
nu ik toch bezig ben,
keaton henson
(sweetheart, what have you done to us is ook zo mooi)
muziek is voor mij echt onmisbaar, zo ook afgelopen maandag. toen heb ik noodgedwongen mijn ontzettend lelijke kledingkast opgeruimd, aangezien ik de deur niet snel genoeg meer dicht kreeg voordat alles eruit viel. ik heb een hekel aan dat klusje dus muziek was een goede afleiding. zoals altijd heb ik me weer verbaasd over de hoeveelheid kleren die ik wel mooi vind maar nooit aan heb. zonde eigenlijk. van het eindresultaat heb ik maar geen foto gemaakt want het is weliswaar minder erg, maar nog niet bepaald netjes. ik heb geen geduld voor dit soort dingen, na een halve plank ben ik het wel weer zat en ga ik steeds slordiger opvouwen. om vervolgens te eindigen met alles op een hoop schuiven en dat op een plank proppen. er is hoop gelukkig. omdat mijn zusje belachelijk netjes kan opvouwen, heel veel geduld heeft en het nog léuk vindt ook om kledingkasten op te ruimen wacht ik wel tot zij het wil doen. ooit. de deur kan in ieder geval weer dicht.
(de vogelonderzetter die toevallig ook op deze foto staat is van emma b in utrecht. ben ik zo blij mee)
iemand die ik het liefst de hele dag met iedereen wil delen is sylvia witteman. zij is zo iemand die alles is wat ik graag wil zijn. en dan heeft ze ook nog zo'n ontzettend leuke man (hoofdredacteur van de volkskrant philippe remarque) , zo lijkt het althans, en ontzettend leuke kinderen. na het lezen van dit (verkorte versie) interview met haar en haar man in vrij nederland bedacht ik dat ik een gezin wil als zij hebben. later. als ik groot ben enzo. dan wil ik ook graag haar kooktalent erbij als het even kan.
ik heb al haar boeken verslonden, en was dan ook heel blij met dit cadeautje van mijn moeder. de recepten zijn ook echt de moeite waard, al is het alleen al om de verhalen. kopen dus! of lenen, maar dit zijn boeken die je wilt hébben. ik in ieder geval wel, al heb ik die afwijking met vrijwel alle boeken.
nu ik toch bezig ben,
keaton henson
(sweetheart, what have you done to us is ook zo mooi)
muziek is voor mij echt onmisbaar, zo ook afgelopen maandag. toen heb ik noodgedwongen mijn ontzettend lelijke kledingkast opgeruimd, aangezien ik de deur niet snel genoeg meer dicht kreeg voordat alles eruit viel. ik heb een hekel aan dat klusje dus muziek was een goede afleiding. zoals altijd heb ik me weer verbaasd over de hoeveelheid kleren die ik wel mooi vind maar nooit aan heb. zonde eigenlijk. van het eindresultaat heb ik maar geen foto gemaakt want het is weliswaar minder erg, maar nog niet bepaald netjes. ik heb geen geduld voor dit soort dingen, na een halve plank ben ik het wel weer zat en ga ik steeds slordiger opvouwen. om vervolgens te eindigen met alles op een hoop schuiven en dat op een plank proppen. er is hoop gelukkig. omdat mijn zusje belachelijk netjes kan opvouwen, heel veel geduld heeft en het nog léuk vindt ook om kledingkasten op te ruimen wacht ik wel tot zij het wil doen. ooit. de deur kan in ieder geval weer dicht.
(de vogelonderzetter die toevallig ook op deze foto staat is van emma b in utrecht. ben ik zo blij mee)
Abonneren op:
Posts (Atom)