zwak

ik heb een zwak voor veel dingen, en één daarvan is zout. hoewel ik weet dat het niet goed voor me is, blijf ik er te veel van eten. als ik iets haat is het namelijk eten wat niet op smaak is, flauw. ik hou van sterke smaken, van heel pittig, heel kruidig, heel zuur en dus ook van zout. vooral de sea salt flakes van maldon (kun je gewoon bij de supermarkt kopen) vind ik heerlijk en bijna onmisbaar in mijn keuken. ze hebben ook gerookt zeezout, dat is helemaal perfect. dat hebben ze in ieder geval bij meeuwig in amsterdam.

ik ben zelf niet zo van zoet maar wat zout maakt veel goed. chocola met zout bijvoorbeeld. of gezouten karamel. met dat in mijn achterhoofd maakte ik deze muesli met vanille en zeezout.

meng ongeveer een halve zak havervlokken met een flinke eetlepel kokosolie, ongeveer een halve eetlepel vanille-extract, wat pompoen- en zonnebloempitten, wat gemengde, ongezouten en ongebrande noten, wat amaranth of gierst voor extra knapperigheid en wat zeezoutvlokken naar smaak. als je die niet hebt kun je ook wat gewoon zeezout gebruiken, gebruik dan wel minder. of himalayazout, schijnt ook reuze gezond te zijn. 

(havervlokken dus, geen havermout. die kun je bij elke natuurwinkel en bij sommige supermarkten kopen. je kunt ook elk ander soort vlokken gebruiken; vier koren vlokken, zeven koren vlokken, speltvlokken. go crazy. goed vanille-extract is duur, maar de investering meer dan waard. een klein flesje kost bij rio de bio, waar ik het koop, ongeveer vijf euro maar je doet er best lang mee en het is niet te vergelijken met chemische vanille. laat je dus niet verleiden door goedkope nep-vanille bij de toko bijvoorbeeld, dat is heel erg vies. dan kun je het nog beter weglaten. met havervlokken of andere vlokken en kokosolie als basis kun je in de muesli doen wat je lekker vindt en in huis hebt)

vanmiddag maakte ik ook knoflookolie. iets wat ik van jeordy, mijn baas en kok bij geniet, heb afgekeken. eigenlijk te makkelijk voor een recept maar iets waar veel mensen niet aan denken en je hebt er geen hele dure olijfolie voor nodig. in de koelkast kun je het, in een schone fles, een paar weken bewaren. 

pureer voor een liter knoflookolie vier grote teentjes of zes kleine teentjes knoflook met olijfolie. giet in een schone fles en zet in de koelkast.

beloofde brownies

bij deze. bietenbrownies!

na wat verschillende dingen uitgeprobeerd te hebben is dit voorlopig de beste versie. ik heb geen recept en ben nooit zo van het afwegen dus erg nauwkeurige hoeveelheden heb ik niet. ik heb een maatkannetje gebruikt maar een weegschaal is makkelijker, als je die hebt. 

ik heb in deze brownies behalve bietjes ook cashewnoten en wat bloedsinaasappelsap gedaan maar die laatste twee kun je ook weglaten. ik vind het wel erg goed werken want het sap maakt het wat frisser en de noten maken het rijker en romiger van smaak. in plaats van bloedsinaasappels kun je ook gewone sinaasappels gebruiken trouwens, ik denk niet dat je het verschil zult proeven. ik vind ze alleen zo mooi dus als ik ze zie heb ik de onbedwingbare behoefte om ze te kopen.

het leuke van deze brownies vind ik dat je met relatief gezonde ingrediënten iets kunt maken wat niet onder doet voor de vette suikervariant. tenminste, dat vind ik. natuurlijk is dit niet iets wat je onbeperkt moet eten, in ieder geval niet met het idee dat dat goed voor je is. toch, als je zin hebt in iets zoets, lijkt het me altijd een goed idee om het zelf te maken. het is niet moeilijk, geeft voldoening, je huis ruikt heerlijk, je weet precies wat er in zit en het kost net genoeg moeite om te zorgen dat je het niet elke dag doet. 

hoe lang ze in de oven moeten is afhankelijk van een paar dingen: van je oven, van de vorm waar je ze in bakt en van je smaak. zo heb ik een klein rottig oventje en geen brownievorm maar alleen een cakevorm en hou ik ervan als het van binnen nog een beetje vloeibaar en plakkerig is, 'gooey' zoals ze dat zo mooi zeggen in het engels. ik bakte ze dus ongeveer een half uurtje op honderdtachtig graden. doordat het een vrij nat beslag is lijkt de kans dat ze droog worden me vrij klein en dat is essentieel voor een goede brownie. 

als je cashews gebruikt moet je die voor je begint even laten werken in water, minstens een half uur maar liever langer. op die manier kun je ze makkelijk pureren en word het mooi romig. en niet onbelangrijk: je staafmixer is je dankbaar.

 
meng voor de bietenbrownies twee deciliter zonnebloemolie met tweehonderd gram oerzoet, honderd gram cacao, een deciliter soja of andere plantaardige melk, een snuf zout en een handje gepureerde cashews. doe er een grote geraspte biet, een ei en het sap en de schil van een (bloed)sinaasappel bij en meng goed. voeg vervolgens ongeveer tweehonderd gram speltmeel en twee theelepels bakpoeder toe (ik gebruikte honderd gram meel en honderd gram bloem) en meng kort, tot het allemaal net gemengd is. als je te lang roert wordt de brownie taai. doe het beslag in een bakvorm en bak tot de bovenkant stevig is maar de binnenkant nog zacht. ongeveer een half uurtje op honderdtachtig graden dus. 

(omdat speltmeel beter voor je is dan bloem, en zeker beter dan witte bloem gebruik ik half om half meel en bloem. als je alleen speltmeel gebruikt vind ik het wel erg grof worden qua structuur. als je geen speltmeel- en bloem kunt vinden kun je ook half volkorenmeel, half gewone patentbloem gebruiken. het ei kun je voor een vegan versie ook makkelijk weglaten, de brownie die ik zonder ei maakte werd wat minder luchtig maar nog steeds lekker. verder gebruik ik gewoon cacaopoeder, geen rauw cacaopoeder. dat heb ik een keer gekocht maar het was zo duur dat ik me een beetje opgelicht en een aansteller voelde. het verschil is dat rauw cacaopoeder niet verhit is geweest maar de gezondheidsvoordelen zijn nogal omstreden en niet bewezen dus heb ik het extra geld er eerlijk gezegd niet voor over. daarbij vind ik het een stuk minder lekker, doorslaggevende factor)

grijze muisjes

nadat ik vanmorgen het stuk van aaf brandt corstius in het volkskrant magazine over joggen las, ging ik ook maar braaf op weg (goede terugkeer van het woord joggen trouwens, die hou ik er in. veel meer van toepassing dan hardlopen als je mij ziet bewegen namelijk). ik dacht tijdens het lopen aan van alles, en onder andere aan anijsmelk. dat wilde ik wel weer eens, maar dan niet die blokjes suiker uit de supermarkt maar zelfgemaakt. en dat je dan niet moet zeven enzo want daar heb ik toch geen zin in. in een thee-ei dus, die anijszaadjes, of in een theefilter. ik vond het boven verwachting lekker, terwijl ik helemaal geen warme melk-persoon ben. (dat klinkt trouwens wel heel treurig, een warme melk-persoon. zouden die bestaan?)

doe een glas (plantaardige) melk naar keuze (ik gebruikte gewone ongezoete sojamelk) in een steelpannetje met eventueel een paar druppels stevia en een thee-ei of theefilter met een halve theelepel anijszaadjes. ik deed er nu ook twee gekneusde kardemompeulen bij. maak op laag vuur warm en zet even weg zodat de smaak goed kan intrekken. warm daarna opnieuw even op, zorg dat het niet overkookt, bestrooi eventueel nog met een beetje kardemompoeder, en drink het met muziek en een dekentje op de bank op. speaking of comfort. 

(ik kocht de anijszaadjes bij de groene winkel maar je kunt ze behalve bij natuurwinkels ook vaak bij marokkaanse of turkse winkels kopen. ze worden muisjes genoemd omdat de zaadjes iets hebben wat er een beetje uitziet als een staart. grijze muisjes in dit geval dus, nog zonder gekleurd suikerlaagje. na het maken van de melk ben ik begonnen met het lezen van de genezing van de krekel van toon tellegen, een boek dat ik gisteren naar aanleiding van een stukje op mijn blog kreeg van een bijzonder iemand. de voorkant, de schrijver en het onderwerp beloven veel goeds)

thuis en pannenkoeken

vorige week was ik voor het eerst in een hele tijd weer eens bij mijn vader in den oever, in de kop van noord-holland. ik heb daar in de buurt zelf ook gewoond, ongeveer vijf jaar. toch voel ik me daar een toerist. utrecht, dat is thuis. het is wel heel mooi bij hem in de buurt, dat zie ik nu veel beter dan vroeger. toen was alles vooral heel ver weg van de bewoonde wereld en met name ver weg van utrecht, waar ik voor mijn gevoel veel meer hoorde. nu merk ik hoe lekker schoon de lucht is en hoe rustig het is en hoe bijzonder het is dat je lopend naar zee kunt.

het was heerlijk om weer eens een paar dagen in den oever te zijn. toen ik weer naar huis ging kreeg ik eieren mee van de boerderij van de beste vrienden van mijn vader. zij en hun kinderen zijn een van de weinige dingen die ik mis als ik in utrecht ben. hoe lang ik ze ook niet gezien heb; altijd als ik binnenkom voel ik me meteen thuis en lijkt het alsof ik nooit ben weggeweest. heel bijzonder. en ik blijf me verbazen over de kinderen, die voor mijn gevoel gister nog de baby en peuter waren op wie ik paste maar inmiddels bijna net zo lang zijn als ik. ik kan het ook nooit nalaten om dat niet alleen te denken maar ook nog zo'n beetje te mompelen, net als bejaarden en tantes dat doen. een sentimentele oude vrouw, en ik ben nog niet eens drieëntwintig. dat belooft wat.

met die eieren maakte ik een heel lekker ontbijtje, gebaseerd op een recept van mijn zusje. pannenkoeken. maar dan wel, hoe kan het ook anders, gezond.

meng voor een havermout-gierst-appelpannenkoek twee eiwitten met een geraspte appel, een beetje kokos, wat rozijnen, een paar handjes havermout, een klein handje gierst, een beetje kaneel, wat stevia naar smaak, wat chiazaadjes als je dat hebt en een snufje zout. verhit in een koekenpan een beetje olie, en doe het beslag erin. bak op een matig vuur tot je de pannenkoek om kunt keren. doe dat, tip van mijn zusje, door de pannenkoek op een bord te laten glijden en hem dan met de rauwe kant naar beneden weer in de pan te doen. op die manier blijft hij heel en eindigt het niet in een pannenkoekscramble. zet het vuur laag als je het idee hebt dat het te snel gaat, anders is de buitenkant verbrand voordat de binnenkant gaar is. je kunt de pannenkoek zo eten, maar het is nog lekkerder met ahornsiroop, agavesiroop of honing, een beetje notenpasta of (en!) wat (suikervrije) jam. het is lekkerder dan de foto doet vermoeden trouwens.

(als je geen eieren eet kun je egg-replacer gebruiken van de natuurwinkel of een lijnzaad-ei maken door een eetlepel gemalen lijnzaad met drie eetlepels kokend water te mengen en dat even te laten staan. werkt net als ei bindend. je kunt verder in je pannenkoek doen wat je lekker vindt. vanille-extract, blauwe bessen en banaan is bijvoorbeeld een hele goede combinatie. vanille-extract kun je bij de natuurwinkel kopen. het is duur maar heel geconcentreerd dus je doet er lang mee en alles is beter dan die vieze chemische nep-vanille. ook lekker om een beetje van in je yoghurt te doen trouwens. terug naar de pannenkoeken. banaan en diepvrieskersen. of banaan, geraspte wortel en citroenschil. de onderste foto is met vanille-extract, maanzaad en sinaasappelsap een een klein beetje agave. je kunt alles aan de basis van havermout en ei toevoegen en het is dus ook een handige manier om restjes op te maken. ik doe er ook wel eens wat amandelmelk bij, dan wordt het wat minder droog. rijstolie, wat ik nu gebruikte, is net als kokosolie rijk aan gezonde stoffen en is geschikt om in te bakken omdat het goed tegen hoge temperaturen kan. in de natuurwinkel heb je heel veel soorten jam zonder toegevoegde suiker. het heet dan alleen geen jam want dat mag alleen als er minstens zestig procent suiker is toegevoegd. ik heb vaak zonnefruit van zonnatura, die kun je gewoon bij de supermarkt kopen. bij de natuurwinkel kun je ook gierst kopen, dat kun je ook weglaten maar geeft iets knapperigs wat ik heel lekker vind. chiazaadjes zijn verkrijgbaar bij de natuurwinkel, de tuinen, de vitamin store of online) 

 

taartig

na het geslaagde bijna-appeltaart experiment wilde ik iets nieuws taartigs. dat werd dit noten-avocadotaartje.

doe flink wat havermout, wat amandelen of hazelnoten, een paar dadels, wat agavesiroop en een snufje zout in een keukenmachine of het hakmolentje van je staafmixer en maak er een deeg van. de hoeveelheden zijn moeilijk aan te geven, probeer er een niet te nat maar wel plakkerig genoeg geheel van te maken. doe het deeg in taartvormpjes of maak er een mooie rechthoekige bodem van. doe in de vriezer of de koelkast zodat het stevig kan worden. voor de topping pureer je twee avocado's met wat stevia of agavesiroop, een klein beetje citroensap en kaneel en wat amandelmeel tot een mooie gladde massa. haal de bodems uit de koelkast of vriezer en haal ze uit de vormpjes. dit gaat bij mij altijd fout, vandaar de foto mét vormpje. bedek ze met de avocadomousse en bestrooi met een beetje kokos. 

(je kunt het amandelmeel ook weglaten. en voor de bodem kun je het uit budgettaire overwegingen ook laten bij havermout, rozijnen, een beetje agavesiroop en zout) 

appeltaartambitie

de lekkerste appeltaart die ik ooit heb gegeten is van winkel, op de noordermarkt in amsterdam. de enorme rij om te bestellen, vaak tot halverwege de straat, doet vermoeden dat meer mensen daar zo over denken. ik hoop dat ik daar snel weer appeltaart met slagroom eet maar tot die tijd heb ik een waardig alternatief. een rauw taartje met appeltaartambitie.

ik deed wat walnoten, amandelen, dadels, gedroogde vijgen, pompoenpitten en havermout met een scheutje lijnzaad- of zonnebloemolie, een scheutje appelsap en een snufje zout in het hakmolentje van mijn staafmixer. een keukenmachine is honderd keer handiger maar die heb ik niet. meng goed tot het een min of meer egale massa is. doe er wat meer appelsap bij als het niet aan elkaar blijft plakken. doe het mengsel op een stuk bakpapier of folie en maak het plat tot het een dikte heeft van ongeveer een centimeter. snijd vervolgens twee appels in parten, meng ze met wat citroensap, koekkruiden of kaneel en een beetje ahornsiroop of agave en verspreid over de bodem. bewaar in de koelkast. 

(ik gebruikte goudreinetten, echte appeltaartappels maar je kunt elke appelsoort gebruiken die je wilt. de bodem is meer een idee dan een recept, ik heb altijd allerlei soorten noten en gedroogde vruchten maar je kunt het ook van alleen walnoten en dadels maken. of van gedroogde abrikozen en amandelen. of van walnoten en rauwe cacao, belegd met peer. of, of, of. mogelijkheden genoeg. de geweldige onderzetter is overigens van emma b., de leukste woonwinkel van nederland)

havermoutinspiratie

geef havermout een tweede kans: dat slechte imago is onverdiend. het geeft je lang energie en een verzadigd gevoel. dit is het basisrecept voor hot oatmeal, in het engels klinkt het een stuk lekkerder. verwarm in een pannetje een halve cup havermout met een cup amandelmelk of andere melk met een banaan in plakjes, een beetje lijnzaad of chiazaadjes, een snufje zout en koekkruiden of kaneel. het is belangrijk om te blijven roeren tot de havermout het vocht heeft opgenomen anders brandt het makkelijk aan. eet met wat geroosterde pompoen- of zonnebloempitten en wat agavesiroop of honing. 

als je geen zin hebt om een paar minuten in een pannetje te roeren zijn overnight oats de oplossing. wederom klinkt het goed in het engels; koelkasthavermout mist net een beetje charme. doe een halve cup havermout in een mooi kommetje met een cup amandelmelk of andere melk met een banaan in plakjes, een paar dadels in reepjes, koekkruiden of kaneel, roer even en dek het af met plasticfolie. na een nachtje in de koelkast is het klaar. helemaal lekker is om het met een beetje notenpasta en jam te eten of met een scheutje agavesiroop.

of maak havermout-spelt scones om jezelf te overtuigen. doe driehonderd gram speltbloem, honderdvijftig gram havermout, een zakje bakpoeder, een snufje zout, vijftig gram rietsuiker en honderdvijfentwintig gram koude boter in blokjes in een kom. wrijf de boter door de bloem en havermout tot je grove korrels deeg hebt. giet er wat karnemelk bij, net genoeg tot je een samenhangende bal kunt maken. leg een stuk bakpapier op je aanrechtblad en druk de bal deeg uit tot een plak van ongeveer twee centimeter dikte. steek met een glas de scones er uit en leg ze op een stuk bakpapier. bak ze ongeveer een kwartiertje in een oven die je hebt voorverwarmd op tweehonderdtwintig graden. eet ze met gezouten boter en jam. 

(eigenlijk moet je je aanrechtblad bestuiven met bloem maar dat vind ik onhandig want alles zit daarna onder de bloem, inclusief ikzelf. ik gebruik meestal de suikervrije jam van zonnatura of de natuurwinkel. notenpasta kun je bij elke natuurwinkel kopen, niet verwarren met de gezoete soorten uit de supermarkt!)