eigen eiwit eerst

op aanraden van mijn moeder keek ik de aflevering van de slag om brussel over soja. ik had wel een stukje gezien maar de hele uitzending maakte veel indruk. de insteek van het programma was vooral het verklaren van de extreem lage prijs van vlees in de supermarkt, en dan met name de kiloknallers. als fel tegenstander van goedkope kilo's vlees ben ik blij dat er mensen zijn die daar verstandige programma's over maken en uitzoeken hoe het nou echt zit. het programma was voor mij niet zo zeer een openbaring, maar meer een bevestiging van het idee wat ik al had. 

de import van goedkope soja voor veevoer zorgt niet alleen voor massale kap van bossen maar maakt ook dat het voor boeren rendabeler is om soja uit brazilië te halen dan het is om zelf voedsel voor hun vee te verbouwen. door een ingewikkeld systeem van europese subsidie wordt dit effect alleen maar versterkt. initiatieven van nederlandse boeren om lupine te verbouwen, waarmee ze bijvoorbeeld hun varkens ook kunnen voorzien van eiwit, worden hiermee ongeveer teniet gedaan. pogingen van groene politici in brussel hebben niets opgeleverd en hebben dankzij de enorme bio-industrielobby's juist het tegenovergestelde bewerkstelligd. in dit geval gaat het niet alleen om de milieuschade, maar ook om het feit dat je een enorme afhankelijkheid van buitenlandse sojaproducenten creëert. de oplossing ligt vooral in het helpen van boeren die hun eigen veevoer produceren, vandaar het 'eigen eiwit eerst' moment. 

ik ben zo blij dat dit soort programma's nog gemaakt worden bij de publieke omroep. en ik hoop dat de bezuinigingen er niet voor zorgen dat er alleen nog maar gekeken wordt naar amusementswaarde, en dat bijvoorbeeld de slag om brussel en de keuringsdienst van waarde gemaakt blijven worden. de aflevering van de slag om brussel over de megastallensubsidie is ook meer dan de moeite waard, en eigenlijk alle afleveringen. 

kijk de slag om brussel hier terug en bedenk vooral zelf wat je hier van vindt.  

parel

een van de recepten voor speltotto uit veg! in combinatie met een zakje koolraap wat ik nog had brachten me op dit recept. parelotto, met parelgort in plaats van rijst. en wat is het toch leuk om iets voor het eerst te maken, vooral als het eindresultaat heel geslaagd is.

ik gebruikte hier parelgort en een restje spelt maar je kunt dit ook met andere soorten graan maken of met rijst, dan is het gewoon risotto. voor driehonderd gram spelt gebruik je ongeveer een liter groentebouillon volgens veg! maar het verschilt per graansoort hoe veel vocht het opneemt. uitproberen dus.en goed proeven of het graan al zacht genoeg is.

begin met het schillen en in lucifers snijden van de koolraap als je niet net als ik een kant en klaar zakje gebruikt. fruit vervolgens een fijngesnipperde ui met een fijngesneden teentje knoflook in kokosolie op laag vuur, ongeveer vijf minuten. doe de koolraap en twee flinke handen parelgort erbij en bak even mee. blus af met een scheut warme groentebouillon en roer goed tot het vocht grotendeels is opgenomen. doe er een nieuwe scheut bouillon bij en blijf (in ieder geval regelmatig) roeren. zo ga je door, tot je het idee hebt dat de parelgort of ander graan weinig vocht meer opneemt. bij mij duurde dit ongeveer vijfentwintig minuten. proef of het allemaal zacht genoeg is en breng op smaak met wat zout en veel zwarte peper. in veg! gebruikt hugh fearnley-whittingstall parmezaanse kaas en boter maar om het licht te houden sla ik dat over. ik roerde er wat citroen-rasp en sap, fijngeknipte munt en platte peterselie en een heel klein beetje geitenkaas doorheen. 

(ik gebruik hier knoflook uit een potje. vast minder verstandig dan verse knoflook maar na drie keer oude knoflook te hebben gekocht was ik daar een beetje klaar mee. vergeet de geitenkaas als je veganistisch eet)

break very fast

vanmorgen ontbeet ik met een mousse van banaan en avocado. dit maak je door een bevroren banaan te pureren met een avocado, een beetje stevia en wat citroensap. voedzaam, makkelijk te maken, rijk aan goede vetten en vooral heel erg lekker. 

(ook lekker met wat ahornsiroop in plaats van stevia en bestrooid met wat geroosterde pompoenpitten)

winterbonus

gelukkig zitten er behalve heel veel nadelen (koud, nat, KOUD, donker) ook voordelen aan de winter. zoals binnen blijven met elle eten, elle wonen en uitzicht op de net ingelijste prachtige foto uit de campagne van martin margiela voor h&m.

restje

die geroosterde wortel en pastinaak kwamen de dag erna goed van pas. ik at ze koud met wat rucola, spinazie, granaatappelpitjes, een klein beetje geitenkaas, geroosterde pitten, wat gedroogde moerbeien en een dressing van balsamico maturato van meeuwig (de lekkerste!), olijfolie uit sicilië van meeuwig (ook de lekkerste!), zout en peper.

(ik gebruikte moerbeien omdat ik ze lekkerder vind dan rozijnen en ze ongeveer overal goed voor schijnen te zijn. schijnen, want volgende week kan het weer helemaal anders zijn natuurlijk. je kunt ook rozijnen gebruiken, of in lucifers gesneden dadels)

overschot

na het maken van pompoensoep had ik een stuk geroosterde pompoen over. en een half blikje linzen. dat, in combinatie met de groenten uit de oven die ik had gemaakt, maakte dat ik zin had om pompoenhummus te maken. of wat daar voor door moet gaan, want met de oorspronkelijke hummus heeft het weinig te maken, behalve dat ik tahin gebruik. heel erg lekker bij salade, met brood, of bij geroosterde groenten dus. je kunt het ook zonder linzen maken, maar ik vind het dan snel een beetje weeïg van smaak. ik gebruikte restjes dus wederom zijn de hoeveelheden allesbehalve nauwkeurig.

pureer ongeveer een halve geroosterde of gekookte pompoen met een half blikje linzen, een flinke scheut olijfolie, walnootolie of lijnzaadolie, wat harissa naar smaak, een eetlepel tahin, een halve eetlepel witte misopasta, een scheutje citroensap, een scheutje water en wat zout tot een mooi glad geheel. bestrooi met wat fijngeknipte munt.

(je kunt de miso weglaten maar ik vond de smaak heel bijzonder zo. na het opruimen van mijn keukenkastjes had ik ook weer sumak, een besje met een citrusachtige smaak. daar bestrooide ik de hummus dus ook mee. hieronder een foto van mijn keukenkastje, helaas is dit de foto ná het opruimen. ik wil een grotere keuken!)

roast your veggies

ik ben een overtuigd oven-fan. mijn oven is piepklein maar ik gebruik hem heel veel, onder toeziend oog van yves saint laurent. vooral wintergroenten die nu overal goedkoop te krijgen zijn, houden van de oven. pompoen, knolselderij, bloemkool, bietjes, wortel, zoete aardappel, pastinaak, venkel en ui. bijvoorbeeld. je hoeft ze alleen even schoon te maken en hebt er verder geen omkijken naar. pompoen en zoete aardappel kun je zelfs zonder te schillen in de oven doen, dat schillen is daarna ineens geen drama meer.

een van mijn ovenlievelingen is wortel en zoete aardappel met een kruidige olie om het wat spannender te maken. deze keer had ik ook nog wat pastinaak dus deed ik die er ook maar bij. ik maak altijd veel omdat je hier wel even de tijd voor moet hebben en de groenten de dagen daarna een ideale saladebasis zijn.

maak de olie door een flinke scheut olijfolie, harissa naar smaak, wat kaneel of five-spice poeder, een beetje agavesiroop of honing en wat citroensap even te mengen. schil vervolgens de winterwortels, pastinaken en zoete aardappel met een dunschiller en snijd ze in dunne repen. spreid ze uit op een bakplaat en schenk de olie erover. meng even goed, doe er eventueel nog wat takjes tijm of rozemarijn bij en doe in de oven op tweehonderd graden, ongeveer vijfenveertig minuten. breng op smaak met zout en bestrooi eventueel met wat pitten. 

(harissa is een pasta op basis van rode pepers die je bij elke turkse of marokkaanse winkel kunt kopen. ideaal om in je kast te hebben omdat het ontzettend lekker is om bijvoorbeeld dressings of marinades mee te maken en omdat het veel makkelijker is dan pepers en knoflook snijden. als je dit niet hebt kun je het in dit recept vervangen door een teentje fijngesneden knoflook, een halve fijngesneden rode peper en wat zout)